Een brede coalitie van sociale organisaties voert nu woensdag 19 juni actie tegen de geplande besparingen van het Antwerpse stadsbestuur op sociaal beleid. Het Antwerpse middenveld maakt zich grote zorgen, want de meest kwetsbaren zijn al zwaar getroffen door de crisis. Afspraak op 19 juni van 15 tot 17 uur op de Groenplaats in Antwerpen. De Groenplaats wordt ingekleurd met stoepkrijt en in de Speaker’s Corner nemen mensen in armoede het woord.

Meer info vind je hier.

De Gezinsbond en het Netwerk tegen Armoede maken zich zorgen over het voornemen van de meerderheidspartijen om bij een ernstige aanwijzing van fraude de kinderbijslag gedurende zes maanden op te schorten. Het vermoeden van onschuld wordt hier met de voeten getreden.  De grootste slachtoffers hiervan zijn de kinderen.
 
Door reeds bij een vermoeden van fraude de kinderbijslag op te schorten, ondergraven we mogelijk een systeem dat goed werkt en een echte steun is voor gezinnen. Wat is een ernstig en eensluidend vermoeden van fraude precies in deze context? Gaat het ook om administratieve fouten? Het gevaar bestaat dat net kwetsbare gezinnen die de gezinsbijslag hard nodig hebben geconfronteerd zullen worden met vermoedens van fraude die achteraf onterecht blijken te zijn.
 
Kinderen niet straffen
 
Christel Verhas, Gezinsbond: “We willen er sterk voor waarschuwen dat dit voornemen de weg niet mag effenen  voor het intrekken van de kinderbijslag bij het vermoeden van andere vormen van sociale fraude. We mogen kinderen niet straffen voor de fouten die hun ouders maken”. De kinderbijslag is vandaag één van de weinige rechten in ons land die, zeker wanneer het gaat om minderjarigen, niet aan voorwaarden gekoppeld zijn. De kinderbijslag is een essentieel onderdeel om de opvoedingskosten van kinderen te helpen dekken. Dat moet zo blijven.
 
Geen verjaring voor sociale fraude, wel voor fiscale fraude
 
Hilde Linssen, Netwerk tegen Armoede: “Het wetsontwerp kan er ook toe bijdragen dat mensen in armoede nog meer in de schulden geduwd worden. Op onterecht uitbetaalde sociale uitkeringen zal interest moeten betaald worden. Als mensen niet in staat zijn om die terug te betalen kan de overheid ze inhouden van andere uitkeringen waar men wel recht op heeft.
Helemaal problematisch is het systeem van verjaring, of eerder het gebrek eraan. Die verjaring zou pas lopen vanaf het moment dat een overtreding vastgesteld wordt. Daardoor kan men eindeloos ver teruggaan in de tijd om uitkeringen terug te vorderen. In de feiten wordt verjaring van sociale fraude zo goed als onmogelijk. De regering duwt mensen hiermee in de schulden. Een schril contrast met de manier waarop grote fiscale fraudedossiers naar verjaring gebracht worden of simpelweg kunnen afgekocht worden door rijke fraudeurs.” 
 
De Gezinsbond en het Netwerk tegen Armoede zullen hun bezorgdheden overmaken aan de staatssecretaris voor gezinnen Philippe Courard, de staatssecretaris voor fraudebestrijding John Crombez en de leden van de commissie sociale zaken. We zullen er op aandringen om het opschorten van de kinderbijslag bij een vermoeden van fraude niet door te voeren. Het voorstel kwam trouwens op slinkse wijze op de agenda. Het voorstel gaat uit van de regering en was oorspronkelijk opgenomen in de programmawet. Omdat de Raad van state geen advies wilde geven omdat er volgens hen geen hoogdringendheid mee gepaard ging, werd het voorstel tijdens de zitting als amendement ingediend door de parlementairen van de meerderheid.

Lees het artikel in De Standaard.

Een unieke coalitie van armoedeorganisaties, waaronder het Netwerk tegen Armoede, advocaten, vakbonden en andere middenveldorganisaties kwam donderdag 13 juni op het Koningsplein actie voeren tegen de geplande hervorming van de Pro Deo rechtsbijstand. Zij verenigden zich in het Platform 'Recht voor iedereen'. Een zeer geslaagde actie, al blijft de regering doof voor de eisen van meer 60 organisaties. Ze blijft bij haar voornemen om mensen voortaan te laten betalen voor een Pro Deo-advocaat. Tot 30 euro per procedure. Onbetaalbaar voor mensen in armoede. Voor hen wordt de deur voor rechtsbijstand brutaal dichtgegooid.

Een delegatie, waarin ook het Netwerk tegen Armoede vertegenwoordigd was, werd ontvangen op het kabinet van Eerste Minister Di Rupo. Men erkende het gebrek aan overleg, maar echte veranderingen aan de geplande hervorming komen er hoogstwaarschijnlijk niet. De programmawet, met daarin ook de hervorming van de rechtsbijstand, wordt volgende week voorgelegd aan De Kamer. De organisaties binnen het Platform 'Recht voor iedereen'  zullen de volksvertegenwoordigers nog schrijven en een beroep doen op hun gezond verstand.

Bekijk de reportage in het VRT-journaal.

Lees de reportage op DeWereldMorgen.

Lees het artikel op knack.be

Het Netwerk tegen Armoede reageert verontwaardigd op de plannen van pretpark Walibi om een Speedy Pass in te voeren. Wie er genoeg geld tegenaan wil gooien, is verlost van de lange wachtrijen op piekdagen. De Speedy Pass is wel alleen weggelegd voor wie er warmpjes inzit. De pas kost 35 euro, bovenop het  toegangsgeld (33 euro voor volwassenen, 29 euro voor kinderen).

Daarmee creëert Walibi een tweedeling tussen rijke en arme kinderen. Wie het geluk heeft om geboren te zijn in een rijk gezin, krijgt meer rechten. Wie arm is, moet aanschuiven. Het is een van de basisregels van fatsoenlijkheid, niet voorsteken in een rij wachtenden. Walibi geeft nu het signaal dat je meer rechten hebt, naargelang je meer geld kunt neertellen. Leg het maar eens uit aan je kinderen, waarom zij wel netjes moeten aanschuiven en anderen je gewoon mogen voorbijsteken. Als stempel kan het tellen.

Lees het artikel, met onder meer een bijdrage vanuit het Netwerk tegen Armoede, in De Standaard.

In Antwerpen overlegt het Daklozen Aktie Komitee, met de steun van de vereniging waar armen het woord nemen APGA, het Gemeenschappelijk Daklozenfront en het Netwerk tegen Armoede, sinds enkele maanden met het OCMW over een betere toepassing van de regelgeving op het referentieadres. Voor wie alles kwijt is en ‘op straat’ zit –letterlijk, of tijdelijk bij vrienden of familie, in een of ander leegstaand pand, een tuinhuisje…- is zo’n fictief adres bij een kennis of het OCMW vaak de laatste reddingsboei. Zonder officieel adres immers geen huur- of arbeidscontract, geen begin van aanzuiveren van schulden, geen sociale uitkering… De huidige regelgeving laat echter heel wat interpretatie toe en lokale OCMW’s en bevolkingsdiensten leggen vaak bijkomende voorwaarden op vooraleer ze zo’n adres toekennen, al dan niet conform de wet.

Het overleg leidde al tot enkele wijzigingen in de interne richtlijnen van het OCMW van Antwerpen: het referentieadres wordt niet enkel meer toegekend aan mensen die het nodig hebben om een uitkering te kunnen krijgen, maar ook aan iedereen die dit nodig heeft om andere rechten te kunnen uitputten; een referentieadres bij een privé-persoon kan ook als die laatste bewoner is van een sociale huurwoning (de dienst bevolking van de stad weigerde dat vooralsnog, hoewel de wet dit duidelijk toestaat); OCMW en dienst bevolking van de stad zorgen zelf voor de ambtelijke uitschrijving op het adres waar de dakloze laatst officieel geregistreerd stond en sturen betrokkene niet meer wandelen met de opdracht dat eerst zelf te doen vóór hij een referentieadres kan aanvragen.

Inwonen bij kennissen

Vorige vrijdag organiseerden de betrokken organisaties tegenover de kantoren van het OCMW een infomoment voor daklozen. Ze kregen er van het OCMW ook de bevestiging van nieuw overleg begin volgende maand. Staan daar op de agenda: het leefloon van alleenstaande voor mensen die tijdelijk inwonen bij kennissen en daar een referentieadres hebben (opmerkelijk: het OCMW van Antwerpen geeft nu al referentieadres aan mensen die tijdelijk samenwonen, terwijl de wet dit wel toelaat maar niet uitdrukkelijk verplicht; het heikele punt is dan of er een leefloon van alleenstaande of samenwonende wordt uitbetaald, wat belangrijk is om als ‘tijdelijk inwonende’ nadien ook een doorstart te kunnen maken) én de kwestie van de huurwaarborg (nu wordt er nog met een borgbrief gewerkt, wij vragen dat er wordt overgeschakeld op de bankwaarborg, wat een echte huurwaarborg is en dus veel meer vertrouwen wekt bij de verhuurder en de huurder niet meteen het stempel van OCMW-cliënt oplevert, de verhuurder weet immers niet wie de waarborg betaalt).

Voor het Netwerk tegen Armoede is dit overleg een belangrijke testcase om te kijken hoe lokaal, op basis van de bestaande wetgeving, al belangrijke hinderpalen kunnen opgeruimd worden en meer daklozen hulp kunnen krijgen. Tegelijk dringen zich ook wijzigingen op aan de wetgeving op het referentieadres zelf. Het Netwerk tegen Armoede bereidt daarover op dit moment i.s.m. het Gemeenschappelijk Daklozenfront een beleidsdossier voor. Wordt vervolgd.

Na de bespreking vorige week in de commissie Welzijn, Volksgezondheid en Gezin van het ontwerpdecreet Integrale Jeugdhulp, werden heel wat amendementen ingediend, zowel door parlementsleden van de meerderheid als van de oppositie. Bovendien werd het advies gevraagd van de Raad Van State over de amendementen met een verzoek tot spoedbehandeling. De Raad van State gaf hieraan gevolg en leverde advies binnen de vijf dagen.
Ook het Netwerk tegen Armoede, Uit De Marge en de sector Samenlevingsopbouw hebben de verschillende amendementen grondig gelezen. We stellen vast dat de amendementen tegemoet komen aan een aantal van onze bezorgdheden over het ontwerpdecreet.
 
 
Lichtpunten in de amendementen
 

• Men introduceert de dimensie ‘bruikbaarheid’ binnen de 5 B’s van de hulpverlening. Dat biedt een meerwaarde. Als hulp niet ervaren wordt als passend, heeft ze ook geen kans van slagen. Maar dat neemt niet weg dat dit nog altijd moet gebeuren binnen de beperkte budgetten die voorzien zijn en dat het modulair systeem met korte aanbodgerichte modules wordt weerhouden.
• De jongere of zijn ouders kunnen kosteloos een bemiddeling aanvragen. De rol van de bemiddelaar en zijn statuut wordt duidelijker door de amendementen, maar vraagt een decretale invulling wat doelstellingen van de opdrachten, de invulling en uitvoering ervan betreft
• Een klachtenrecht wordt geïntroduceerd voor de jongere en zijn ouders. Een extern toezicht wordt geïntroduceerd op de toegangspoort, het ondersteuningscentrum, de sociale dienst en de gemeenschapsinstellingen.
• De bijstandspersoon is vervangen door een vertrouwenspersoon en kan ruimer worden gekozen (het kan nu ook gaan over een tante, een jeugdwerker, enz.) Maar de vertrouwenspersoon zoals hier geformuleerd blijft de rol krijgen van ‘vrijwillige trajectbegeleider’. Dit is voor ons absoluut onaanvaardbaar. Onze vraag naar een trajectbegeleider in de breedte en de diepte voor jongeren en ouders blijft een pertinente vraag. De waarde van iemand die het overzicht bewaart en de continuïteit garandeert en dit in een professionele context kan nauwelijks overschat worden en is een pertinente vraag van jongeren en ouders.
• De amendementen strekken ertoe om de volledige uitrol van de toegangspoort te vertragen met een jaar. In de verantwoording lezen we dat dit vooral kwestie is van de nodige ICT-oplossingen uit te werken. Men pleit nog in deze verantwoording voor een vijfjaarlijkse evaluatie van het decreet. Ook de evaluatie moet deel uitmaken van de decreettekst. En het is nodig om te bepalen dat de evaluatie wordt voorbereid en  uitgevoerd in nauw overleg en samenwerking met de gebruikers van Integrale Jeugdhulp: het is immers nodig om ook de effecten van de jeugdhulp op de gebruikers te evalueren.

 
Neem jeugdhulp ter harte en durf nog enkele stappen verder te gaan …
 

• Voorzie een trajectbegeleider op wie de jongere en het gezin kan vertrouwen, die met de jongere en het gezin doorheen de ganse hulpverlening op pad kan gaan, hem kan begeleiden en opvolgen zodat die niet elke keer zijn verhaal hoeft te doen.
• Maak van ‘bemiddeling’,  ‘klachtenprocedure’ en ‘toezicht’ geen holle woorden maar werk deze volwaardig uit zoals het een democratische staat betaamt.
• Geef jongeren en hun gezin het recht op afdwingbare hulpverlening. Dit impliceert dat voorzieningen alle hulpverleningsvormen moeten kunnen combineren en daartoe ook worden verplicht in hoofde van de integrale
• Neem participatie ernstig en geef de betrokkenen werkelijke inspraak in hun eigen hulpverleningstraject, in de voorzieningen en in de beslissingsstructuren.
• Bouw garanties in om een effectieve en efficiënte samenwerking tussen voorzieningen te kunnen realiseren.
• Plan en houd een degelijke en doortastende evaluatie van de hervorming. Evalueer niet alleen de effecten op het niveau van de voorzieningen maar bekijk ook de impact van de integrale jeugdhulpverlening op de jongeren en hun gezinnen. Betrek de cliëntvertegenwoordigers bij de voorbereiding van de evaluatie. Neem de resultaten van de evaluatie ernstig en stuur bij waar nodig.

Meer info bij Hilde Linssen (0474 53 69 06)

Momenteel wordt een wetsvoorstel over de uitbuiting van bedelarij besproken in de Commissie Binnenlandse Zaken van de Senaat. Voorbij de emoties die het fenomeen van bedelen met kinderen oproept, is het noodzakelijk om stil te staan bij oplossingen die hiervoor gevonden moeten worden. De bedelarij waarbij sommige kinderen betrokken zijn, is slechts de zichtbare top van een complexe en veel onzichtbaardere problematiek. Het Netwerk tegen Armoede kan niet akkoord gaan met het wetsvoorstel zoals het nu voorligt. Wij pleiten voor een globale aanpak die het belang van het kind centraal plaatst.
Om bedelarij met kinderen te bestrijden stellen wij, samen met tal van andere organisaties, een globale aanpak voor die het belang van het kind centraal plaatst, zoals vastgelegd is in het Internationaal Verdrag voor de Rechten van het Kind:
 
- Zoeken naar een sociaal antwoord, waarbij geval per geval wordt bekeken en waarbij de verschillende beleidsniveaus en terreinorganisaties met expertise betrokken worden;
- Een beter beleid voeren rond de bescherming van kinderen zodat men , na het voeren van grondig sociaal onderzoek, kan bepalen wat de situatie is van elk kind dat op straat is en waarbij er aangepaste oplossingen worden gezocht voor hen en hun ouders;
- Bestaande beperkingen betreffende toegang tot de arbeidsmarkt opheffen;
- Beleid toepassen dat als doel heeft de socio-professionele integratie van deze gezinnen te verzekeren en toegang te verlenen tot huisvesting;
- Acties ondernemen voor een betere integratie van Roma-kinderen in het onderwijs, zoals een versterking van de bemiddelaars in de betrokken gemeentes;
- Maatregelen uitvoeren tegen mensenhandel op nationaal en internationaal niveau;
- Actie ondernemen in de landen van herkomst zodat de rechten van deze minderheden
beter gerespecteerd worden, met specifieke aandacht voor het recht op onderwijs en de
toegang tot de arbeidsmarkt.
Voor meer info http://www.kinderrechtencoalitie.be/uploads/documenten/PB%206%20juni%202013%20bedelarij.pdf

Het werd lang geleden aangekondigd en we hebben lang moeten wachten op de hervorming van het secundair onderwijs. Eindelijk is ze er. Of toch niet? Het masterplan zet alvast enkele veelbelovende krijtlijnen vast, maar voor het Netwerk tegen Armoede gaat het hele proces veel te traag.

De context is de urgentie voorbij. Te veel leerlingen ondergaan het watervaleffect van het Vlaams onderwijs met demotivatie tot gevolg, te veel leerlingen verlaten het secundair onderwijs zonder diploma en de socio-economische afkomst van de ouder bepaald te sterk de uitstroom op het einde van het secundair onderwijs. Het huidig Vlaams onderwijs presteert op die punten ronduit slecht.

Het masterplan bevat gelukkig enkele goede verbeterpunten die het potentieel hebben dit te doorbreken. Het Netwerk vindt het daarom goed dat er eindelijk een masterplan op tafel ligt met goede elementen, maar er zijn ook verbeterpunten.

Lees hier onze uitgebreide evaluatie.

Meer info bij Sieg Monten (0473 56 22 73)

“We zijn nu al tien jaar bezig met jongeren in armoede, maar we bijten onze tanden stuk op een overheid die geen oog voor ons heeft.” Het verdict van de Antwerpse vzw Betonne Jeugd is hard. Net als enkele andere jeugdarmoedeorganisaties vrezen ze dan ook het slachtoffer te worden van een beleid dat haaks staat op hun dagelijkse realiteit. Kortlopende projectsubsidies en hokjesdenken dreigen hen de das om te doen.

Lees het volledige interview met de mensen van Betonne Jeugd op DeWereldMorgen. Betonne Jeugd is een vereniging waar armen het woord nemen die zich specifiek richt op kwetsbare jongeren in Antwerpen. Sinds kort is deze jongerenwerking ook lid van het Netwerk tegen Armoede.

Op zaterdag 1 juni werden Mieke Van Hecke, Raymonda Verdyck en Soetkin Bauwens in het ABC-huis in Brussel warm ontvangen door een 20-tal jongeren in armoede. Mieke Van Hecke is directeur-generaal van het VSKO (Katholiek Onderwijs), Raymonda Verdyck afgevaardigd bestuurder van het GO! Onderwijs van de Vlaamse Gemeenschap en Soetkin Bauwens vertegenwoordigt het stedelijk en gemeentelijk onderwijs.
De jongeren horen bij 5 jongerenwerkingen voor jongeren in armoede, tot april dit jaar nog ondersteund door de Vlaamse overheid als ‘proeftuin jeugdwerk voor kinderen en jongeren in armoede’. Naast het basiswerk van de jongerenwerkingen, waarbij jongeren in armoede elkaar vinden, leren kennen en zich kunnen ontspannen, worden grote inspanningen geleverd om de stem van deze jongeren luid en duidelijk te laten horen in de maatschappij.
Ondersteund door Uit de Marge en het Netwerk tegen Armoede loopt al sinds 2011 een beleidsparticipatietraject waarbij jongeren uit verschillende werkingen samen komen, hun standpunten bepalen over thema’s die hen aan het hart liggen, en vervolgens in dialoog gaan in een verticaal armoede-overleg met Vlaams minister van Jeugd en Onderwijs Pascal Smet. Er was al een ontmoeting met Minister Smet rond jeugdwerk in 2011, vorig jaar was er een vervolg rond onderwijs, en tot slot zaterdag met de onderwijskoepels zelf.
Het thema onderwijs leeft heel erg bij de jongeren. Ze hebben heel vaak een pijnlijk en moeilijk onderwijsparcours achter de rug, waarbij hun kwetsbare positie eerder werd versterkt dan aangepakt. Bijna al onze jongeren werden gepest, kwamen terecht in scholen of studierichtingen waar ze zich niet thuis voelden, hadden geen of een slechte band met hun leerkrachten en stroomden grotendeels uit zonder diploma waar ze hun leven verder mee kunnen uitbouwen.
Dit parcours is zo alomtegenwoordig bij onze jongeren, dat men niet anders kan dan concluderen dat ons onderwijssysteem de sociale ongelijkheid versterkt en er niet in slaagt om de talenten en capaciteiten van deze jongeren om te zetten in hefbomen voor hun eigen toekomst.
De jongeren werkten zelf voorstellen uit rond zes thema’s om deze situatie aan te pakken:

• Scholen moeten aan de slag met de talenten van de jongeren door anders les te geven
• Scholen moeten jongeren beter wapenen en informeren zodat ze hun weg vinden in de wereld, zelfstandig leven, financiën, hulpverlening..
• De schotten tussen bijzonder onderwijs en algemeen onderwijs moeten opgeheven worden
• De leerkrachten moeten versterkt en ondersteund worden in hun kennis over armoede
• Er moet een absolute intolerantie worden gehanteerd rond pesten
• Jongeren moeten terecht kunnen bij een vertrouwenspersoon die echt naar hen luistert

 
De volledige standpunten zijn op te vragen bij het Netwerk tegen armoede
Het beleidsparticipatietraject van de jongeren blijft lopen en wordt dit jaar uitgebreid met nieuwe werkingen. Er komt een website waarop deze jongeren laten zien en horen wie ze zijn en hoe zij hun wereld willen veranderen.
Meer info: carolien.patyn@netwerktegenarmoede.be of jan.deduytsche@uitdemarge.be

De Vlaamse Regering voorziet, op voorstel van minister Vandeurzen, in een extra subsidiering voor het Netwerk tegen Armoede. Het Netwerk kan hiermee de verenigingen regionaal ondersteunen.
 
Het Netwerk tegen Armoede is een belangrijke partner in het Vlaamse armoedebestrijdingsbeleid. De verenigingen waar armen het woord nemen kunnen voor ondersteuning van hun werking een beroep doen op het team van het Netwerk tegen Armoede. Op basis van de ervaringen en de meningen van de mensen in armoede maken de verenigingen en het Netwerk dossiers op en stappen daarmee naar de overheid, de betrokken diensten, het brede middenveld en de publieke opinie. Het Netwerk Tegen Armoede verenigt 58 verenigingen waar armen het woord nemen.
 
Het lokaal ondersteunen en stimuleren van de afstemming en samenwerking tussen deze verenigingen, was tot en met 2012 een opdracht voor verenigingen die ingedeeld werden in een bepaalde categorie. Naar aanleiding van de evaluatie van de erkenning en subsidiëring van de verenigingen is het onderscheid in subsidiecategorieën opgeheven. In plaats daarvan is geopteerd om binnen het Netwerk Tegen Armoede regionale ondersteuning voor verenigingen uit te bouwen.
De Vlaamse Regering voorziet in een extra subsidiëring waardoor het Netwerk 1,8 voltijdse krachten, de regionale ondersteuners,kan inzetten.
 
De ondersteuning situeert zich op volgende domeinen:

• ondersteuning op maat bieden aan de verenigingen;
• afstemming en uitwisseling tussen verenigingen faciliteren;
• uitwisseling van goede praktijken tussen de verschillende regio’s;
• gemeenschappelijke activiteiten stimuleren en ondersteunen;
• ondersteunen van het kwaliteitsbeleid van de verenigingen;
• samenwerking met het algemeen welzijnswerk, samenlevingsopbouw en andere lokale of regionale actoren faciliteren en stimuleren.

Karen Daniëls, coördinator en gezinsbegeleidster binnen dagopvang de Wurpskes (een deelwerking van Buurtwerk ’t Lampeke) schreef samen met Greet Geenen het boek ‘Helpende Handen in de kinderopvang’. In het boek gaan de auteurs dieper in op de veilige gehechtheid in de kinderopvang. Ze beschrijven hoe kinderverzorgsters en andere begeleiders van kinderen tussen 0 en 3 jaar een veilige gehechtheidsrelatie kunnen opbouwen met ‘hun’ kinderen. Daarbij hebben ze specifieke aandacht voor kinderen uit maatschappelijk kwetsbare gezinnen.

Voor meer info en om het boek te bestellen, kun je hier terecht.

Op 13 juni voeren meer dan 40 organisaties actie tegen de door de minister van Justitie geplande besparingen in de Pro Deo-rechtsbijstand. Het Netwerk tegen Armoede was van bij het begin betrokken bij dit protest, want net mensen in armoede zijn het grootste slachtoffer van deze 'hervorming' die eigenlijk gewoon een blinde besparing is op kap van de allerzwaksten.

Wie een laag inkomen heeft, zou voortaan een remgeld moeten betalen van €30 bij elke procedure die hij zou willen opstarten. Een loodzware financiële drempel voor wie geen middelen heeft. Op die manier creëert de regering een klassejustitie. Wie geld heeft, kan zijn rechten vrijwaren via de rechtbank. Wie dat geld niet heeft, wordt monddood gemaakt.

Het Netwerk tegen Armoede aanvaardt dat niet en roept op om op 13 juni mee te komen manifesteren. Afspraak op 13 juni om 10 uur op het Koningsplein in Brussel. Daar zullen we de eisen van de petitie kracht bijzetten.

Maar liefst 213 organisaties, waaronder het Netwerk tegen Armoede, komen samen op tegen het wetsvoorstel voor een uitbreiding van de GAS-boetes. De actie gaat uit van de Vlaamse Jeugdraad. Het voorstel wordt nu donderdag besproken in De Kamer. Onder het mom van overlast kunnen voortaan de meest absurde 'overtredingen' bestraft worden, van sneeuwballen gooien, over een broodje eten op de trappen van een openbaar gebouw tot lawaai maken tijdens het spelen. Een uitholling van de rechtsstaat en een aanfluiting van de democratie. De 213 organisaties roepen de volksvertegenwoordigers op om de wijsheid te laten zegevieren en het wetsvoorstel weg te stemmen.

Het zijn in de eerste plaats jongeren die hier het slachtoffer dreigen te worden, en in de allereerste plaats jongeren uit een kwetsbare omgeving. Investeren in jongerenwerking en in een leefbare omgeving waarin jongeren zichzelf kunnen zijn, het zou een mooi alternatief zijn voor de huidige hang naar repressie. Kwetsbare jongeren hebben vaak al negatieve ervaringen met school en andere instellingen. Gas-boetes zullen dat wantrouwen alleen maar vergroten en helemaal geen problemen oplossen. Integendeel, kwetsbare gezinnen worden op die manier ook nog eens financieel getroffen.

Kijk hier voor meer info over de actie.

Lees hier het interview met coördinator Frederic Vanhauwaert van het Netwerk tegen Armoede in De Standaard.

Lees het artikel in Het Laatste Nieuws.

Lees het artikel in Gazet Van Antwerpen.

350 mensen kwamen zaterdag op straat voor meer betaalbare woningen in Brussel. Ze eisten dringende maatregelen om de Brusselse wooncrisis aan te pakken. Er moeten dringend meer sociale woningen gebouwd worden, terwijl het Brusselse gewest de huurprijzen moet reguleren. Chez Nous-Bij Ons, Ara, De Buurtwinkel, Alarm - Bonnevie en Pigment stapten mee.

Lees hier het artikel op brusselnieuws.be.

10 jaar geleden werd met het armoedecreet een historische stap gezet richting participatie van mensen in armoede in het Vlaamse beleid. Meteen werd ook het Netwerk tegen Armoede (voluit het Vlaams Netwerk van verenigingen waar armen het woord nemen) opgericht. Een verjaardag om terug te blikken op 10 jaar pionierswerk, maar ook om kritisch vooruit te kijken. Graag willen wij u persoonlijk uitnodigen voor ’10 jaar Netwerk tegen Armoede’ op vrijdag 21 juni in zaal The Egg (Barastraat 175, vlakbij het Zuidstation in Brussel). Samen met mensen in armoede, de verenigingen waar armen het woord nemen, beleidsmakers, … willen we onze werking van de voorbije jaren in de kijker zetten en een blik naar de toekomst werpen.
 
Op het programma staat onder meer het volgende:
13u30-14u30: Verenigingen waar armen het woord nemen stellen op een geanimeerde markt een aantal hoogtepunten uit de voorbije 10 jaar aan u voor.
14u30-16u30:
-       Enkele reflecties en vooruitblikken over de verenigingen waar armen het woord nemen en het Netwerk tegen Armoede vanuit de overheid, de wetenschap, het middenveld en mensen in armoede
-       Panelgesprek - vanuit vragen van mensen in armoede - met Maggie De Block (Open VLD), Mie Branders (PVDA), Cindy Franssen (CD&V), Liesbeth Homans (N-VA), Ingrid Lieten (SP-A) en Mieke Vogels (Groen).
16u30-17u15: Receptie
 
Inschrijven kan tot 10 juni door een mailtje te sturen aan info@netwerktegenarmoede.be, met daarin uw naam, functie en organisatie.
Voor mensen in armoede en verenigingen waar armen het woord nemen is deze bijeenkomst gratis. Voor externen wordt een bijdrage van 15 euro (of een vrije bijdrage) gevraagd, te storten op rekeningnummer IBAN : BE49 8805 4845 0171

Groen organiseert op 19 en 20 oktober een sociaal-economisch congres en vroeg aan het brede middenveld om een inhoudelijke bijdrage. Het Netwerk tegen Armoede publiceerde een nota over zin en onzin van activering. Hoe kan werk een uitweg zijn uit armoede en waarom is het dat vaak ook niet?

Lees hier de nota van Samira Castermans en Hilde Linssen.

De cijfers van de jongste Armoedebarometer van Decenniumdoelen tonen het eens te meer aan. Het beleid slaagt er niet in om de armoede te doen dalen. 1 op 10 Vlamingen leeft nog steeds in armoede. De kinderarmoede blijft zelfs nog stijgen naar een nieuwe recordhoogte van 9,7 %. Decenniumdoelen, een samenwerkingsverband van 12 sociale organisaties waaronder het Netwerk tegen Armoede, publiceert jaarlijks de evolutie inzake armoedebestrijding op vlak van inkomen, gezondheid, werk, wonen, onderwijs en participatie.

Alleen de kloof tussen arm en rijk in de gezondheidszorg lijkt op het eerste zicht te verkleinen, maar ook dat is geen goed nieuws. De kloof wordt kleiner omdat meer mensen boven de armoedegrens even goed problemen ondervinden om medische kosten te betalen.

Het aantal gezinnen waar niemand werkt, blijft ondertussen stijgen. Ook wonen blijkt een zware last voor mensen in armoede. 1 op 3 huurders ondervindt betalingsproblemen en maar liefst 4 op 10 huurders leeft in een woning van gebrekkige kwaliteit. In het onderwijs blijft de laaggeletterdheid gelijk. Mensen in armoede participeren tegelijk steeds minder aan het verenigingsleven.

Weinig opbeurende cijfers dus. Dit zou het ultieme signaal moeten zijn voor de Vlaamse regering om van armoedebestrijding alsnog een topprioriteit te maken. Met volgend jaar verkiezingen in zicht moet het beleid dringend een versnelling hoger schakelen.

Lees het volledige persbericht.

Beluister hier het interview in Vandaag op Radio 1 met Irene van onze vereniging De Brug in Hasselt.

Het ontwerpdecreet Integrale Jeugdhulp werd afgelopen dinsdag behandeld in de verzamelde commissie Welzijn, onderwijs en gelijke kansen. Tot een artikelsgewijze bespreking is het echter niet gekomen. Er werden heel wat amendementen ingediend door verschillende partijen, nadat het Netwerk tegen Armoede samen met Samenlevingsopbouw en Uit De Marge een aantal fundamentele bezwaren formuleerde.

De verenigde oppositie heeft gevraagd om de Raad van State een advies te vregen over die amendementen. De bespreking is daardoor uitgesteld tot het advies wordt gegeven. We hopen op die manier dat een aantal zinvolle amendementen kunnen worden toegevoegd, zodat het decreet echte een meerwaarde kan bieden voor gezinnen in armoede. Wordt vervolgd!

Lees hier ons uitgebreide advies.

Herverdeling, dat is het jaarthema waarrond verenigingen waar armen het woord nemen sinds begin dit jaar op focussen. In tijden van crisis een keuze die niet vanzelfsprekend is, maar die tegelijk broodnodig is om onze samenleving op de rails te houden. Zonder herverdeling neemt de armoede, die de voorbije jaren ook in Vlaanderen hoge toppen blijft scheren, onmiskenbaar toe. Om het thema verder te verdiepen gingen 150 mensen in armoede in gesprek met vakbondsmensen op een druk bijgewoonde Forumdag van het Netwerk tegen Armoede.

Welke herverdelingsmechanismen zijn er? Hoe werkt de sociale zekerheid? Hoe herverdelend is ons belastingssysteem? Belastingen en sociale zekerheid werken wel degelijk herverdelend in ons land, zo blijkt, maar lang niet voor iedereen. Heel wat mensen in armoede merken maar heel weinig van de herverdelingsmechanismen in ons sociaal model. Uitkeringen blijven vaak ver onder de armoedegrens. Sociale zekerheid en fiscaliteit zitten in België bovendien bijzonder ingewikkeld in elkaar. Dat maakt het heel ondoorzichtig voor veel mensen.

Een even groot probleem is de onderbescherming. Mensen krijgen hun rechten vaak niet gerealiseerd. Door de ingewikkelde papiermolen, omdat ze slecht geïnformeerd zijn of omdat de voorwaarden zeer ingewikkeld zijn. Een doorgedreven automatische toekenning van rechten, zoals bijvoorbeeld het OMNIO-statuut, moet daarom dringend op de agenda komen van de verschillende overheden, zowel Vlaams als federaal.

De komende maanden gaat het Netwerk tegen Armoede en zijn verenigingen verder aan de slag met dit thema

4.187, zoveel handtekeningen verzamelde het Netwerk tegen Armoede voor een vervroegde automatische toekenning van de schooltoelage (dus vanaf volgend schooljaar). De automatische toekenning werd al beloofd door de vorige Vlaamse regering, maar liep al meermaals vertraging op. Deze week overhandigde een delegatie van het Netwerk de handtekeningen, maar de minister blijft bij zijn starre houding.

Bovendien vervroegde minister Smet de deadline om aanvragen voor schooltoelage in te dienen met een maand (van eind juni naar 1 juni). Dit veroorzaakte heel wat verwarring. Meer dan 3.000 ouders dienden hun aanvraag daardoor te laat in en mislopen nu hun schooltoelage. Bizar, gezien de automatische toekenning er zit aan te komen en deze Vlaamse regering armoedebestrijding als topprioriteit naar voor schuift. Het zijn net de armste gezinnen die de dupe zijn van de onverzettelijkheid van de minister in dit dossier.

Zelfs onze vraag om de deadline opnieuw te laten samenvallen met het einde van het schooljaar kreeg een njet. Nochtans zou dat net veel misverstanden voorkomen. Het Netwerk tegen Armoede reageert dan ook bijzonder teleurgesteld.

Vandaag debatteert het Vlaams parlement over het jaarverslag van Jongerenwelzijn. Daaruit blijkt dat steeds meer jonge kinderen (onder de 10 jaar) in de bijzondere jeugdzorg terechtkomen. Tegelijk is een nieuw decreet Integrale Jeugdhulp in de maak, dat de zorg voor jongeren gerichter en laagdrempeliger zou moeten maken. Het Netwerk tegen Armoede liet zich eerder al kritisch uit over het ontwerpdecreet tijdens de hoorzitting in de Commissie Welzijn. Het decreet zoals het nu voorligt, zal jongeren geen kwalitatieve zorg garanderen. Wel integendeel.

Voor ons zijn volgende overwegingen belangrijk:

• Een armoedesituatie is niet noodzakelijk hetzelfde als een problematische leefsituatie
• Het gaat dikwijls over veel meer dan opvoedingsproblemen, een open kijk op hulpverlening dringt zich op: geen symptoombestrijding, maar structurele aanpak van structurele problemen zoals huisvesting, werk, gezondheid.
• Preventief kan al heel wat gebeuren als de vraag goed gehoord wordt, er minder wachtlijsten zijn en er een aangepaste en goedkope (omnio-gerelateerd  ook voor psychologen en psychiaters) hulpverlening bestaan.
• Ouderrechten kunnen duidelijker geëxpliciteerd worden.
• Het ingebakken wantrouwen tegenover hulpverlening en plaatsing is alom tegenwoordig en vraagt aandacht van alle hulpverleners..
• Langdurige hulpverlening, daar waar nodig, moet mogelijk blijven, zonder daarom in een gedwongen circuit terecht te komen.

Een trajectbegeleider (uit welke sector dan ook) is noodzakelijk als kompas voor het gezin. Geef de hulpverlener die het vertrouwen geniet van het gezin hier ook de mogelijkheid toe!

• Neem participatie ernstig op alle niveaus, in het individuele gezin, in de voorzieningen en op beleidsniveau: investeer erin, maak voldoende tijd en ruimte om echt samen met gezinnen aan de slag te gaan.
• Verzeker een goede toegang tot de jeugdhulp.
• Maak duidelijk wie voor wat verantwoordelijk is binnen de jeugdhulpverlening

Lees het interview in De Standaard (15/05/2013) met coördinator Frederic Vahauwaert van het Netwerk tegen Armoede.
 
Lees ons volledige advies hier.

In 5 jaar tijd is het aantal kinderen in de jeugdzorg flink gestegen. In dezelfde periode schoot ook de kinderarmoede in Vlaanderen de hoogte in. Stefaan Van Mulders, administrateur-generaal van Jongerenwelzijn, legde meteen een verband. Terecht, vindt het Netwerk tegen Armoede. Maar de jeugdhulp alleen zal dit niet oplossen. De strijd tegen armoede moet op alle fronten gevoerd worden, maar dat gebeurt nu onvoldoende.

Lees het interview in De Standaard (15/05/2013) met coördinator Frederic Vanhauwaert van het Netwerk tegen Armoede.

Ondanks hevig protest van meer dan 30 organisaties heeft minister van Justitie Turtelboom haar hervorming van de pro deo rechtsbijstand doorgedrukt. De hervorming is eigenlijk een botte besparing op kap van de allerzwaksten. Het Netwerk tegen Armoede betreurt dan ook zeer dat de minister de piste kiest van een klassejustitie. Concreet zal een pro deo advocaat niet langer gratis zijn. Een advocaat aanstellen kost 10 euro, een procedure 20 tot 30 euro en voor een beroepsprocedure moet de financieel kwetsbare rechtszoekende nog eens in zijn buidel tasten. Mensen die hun rechten willen vrijwaren en daarvoor niet de middelen hebben, krijgen zo het deksel op de neus. Nochtans hadden wij samen met andere organisaties gepleit voor een hervorming die ook de kwaliteit van de rechtsbijstand zou verhogen. Nu krijgen we net het omgekeerde verhaal.

Bekijk de reportage in het VRT-journaal.

Lees het artikel in De Standaard.

De VDAB plant 43 werkwinkels te sluiten, dit zou werkzoekenden uit maar liefst 86 gemeentes treffen. Bij de bekendmaking van dit plan, heeft het Netwerk tegen Armoede zich geïnformeerd bij de VDAB. We hebben toen een toelichtingsnota ontvangen van de VDAB. Het Netwerk tegen Armoede heeft dit met de nodige aandacht bestudeerd en blijft de sluiting van de werkwinkels een misser met vergaande gevolgen vinden die een ernstige armoedetoets nooit zou doorstaan.  De lokale werkwinkel vormt nu het contactpunt met de minste drempels waar kwetsbare groepen (mensen in armoede, kortgeschoolden, langdurig werkzoekenden, anderstaligen, ...), die moeilijk toegang vinden tot de arbeidsmarkt, een beroep op kunnen doen.  Het plan om daarin te snoeien, zal net die groep dus het zwaarst treffen.
 
De sluiting van de werkwinkels kan waarschijnlijk niet meer tegengehouden worden, toch wil het Netwerk tegen Armoede zijn bekommernissen delen met de VDAB en enkele aandachtspunten naar voren schuiven. Het Netwerk is hier trouwens niet alleen in, onze aanklacht wordt ook gesteund door Welzijnszorg, het Minderhedenforum en Uit De Marge. U kunt onze bekommernissen en bedenkingen over dit plan uitgebreid lezen in een uitgebreide nota. We hebben deze twee weken geleden bezorgd aan Dhr. Kris Peeters, Vlaams minister-president, Mevr. Ingrid Lieten, Vlaams minister van Armoedebestrijding, Dhr. Philippe Muyters, Vlaams minister van Werk en Dhr. Fons Leroy, Gedelegeerd Bestuurder van VDAB. Samen hopen we dat deze aandachtspunten alsnog worden meegenomen in de verdere uitvoering van de plannen zodat werkzoekenden met een kwetsbare (arbeidsmarkt)positie kunnen blijven rekenen op de dienstverlening en accommodatie die noodzakelijk is in hun traject naar werk.


Lees hier de uitgebreide nota.

Samen met tientallen andere organisaties herbevestigde het Netwerk tegen Armoede afgelopen dinsdag zijn engagement in VIA/Pact 2020. Frederic Vanhauwaert, algemeen coördinator, somde in zijn toespraak hiervoor drie redenen op:

• De mensen in armoede uit onze verenigingen zijn dag in dag uit bezig met armoedebestrijding en de doelstellingen van het Pact 2020. Ze geven vorming, sommen knelpunten op, geven beleidsadviezen,...
• De doelstellingen moeten dringend gereaiseerd worden: minstens de halvering van de kinderarmoede tegen 2020 terwijl de cijfers nog altijd stijgen, Vlaanderen in een koppositie brengen op vlak van armoedebestrijding in Europa, …
• De voorbije jaren is al heel wat werk verzet. Enerzijds staat rond kinderarmoede alles klaar om de zaken structureel te verankeren, zodat we verder kunnen gaan dan losse (en tijdelijke) projecten. Anderzijds zijn in het Vlaams Actieplan Armoedebestrijding duidelijke prioriteiten gekozen door de Vlaamse Regering, de SERV en het Netwerk tegen Armoede. Een aantal van die prioriteiten zitten in de goede richting (de toepassing van een armoedetoets, de Uitpas, een beleidsrelevant wetenschappelijk steunpunt voor armoede), bij een aantal andere moet er dringend een versnelling hoger geschakeld worden (structurele verankering van de werk-welzijnstrajecten voor mensen in armoede, investeringen in wijkgezondheidscentra, uitbreiding van de huursubsidies voor wachtenden op een sociale woning, kostenbeheersing in het secundair, …).  Met de uitvoering van deze plannen kunnen we stevige stappen richting de doelstellingen in Pact 2020 zetten.

De tussenkomst vanuit het Netwerk tegen Armoede werd ook opgepikt door het VRT-radionieuws.

Het Netwerk tegen Armoede treedt toe tot de coöperatieve NewB. Deze nieuwe organisatie verzamelt momenteel fondsen en aandeelhouders om op termijn een gloednieuwe coöperatieve bank op te richten. Het Netwerk tegen Armoede steunt dit project en wil er tegelijk nadrukkelijk op wegen.

Enerzijds juichen de verenigingen waar armen het woord nemen de oprichting toe, omdat er nood is aan een bank die wil investeren in sociale initiatieven en op een ethische, verantwoordelijke manier omgaat met het spaargeld van haar klanten.We vinden dit niet of nauwelijks terug in het huidige bankenlandschap.

Anderzijds wil het Netwerk tegen Armoede mee werk maken van een basisbankdienstverlening waar ook mensen in armoede terecht kunnen. Wij zullen aangeven waar de knelpunten liggen in het huidige bankenlandschap rond basisdiensten, kredietverlening, toegankelijkheid en andere aspecten. Van de nieuw op te richten bank verwachten wij dat ze de financiële kennis aandraagt om bankproducten te ontwikkelen die zowel voor de bank als voor mensen in armoede een meerwaarde betekenen.

Vorige week vonden in de commissie Welzijn, Volksgezondheid en Gezin hoorzittingen plaats over het nieuwe decreet Integrale Jeugdhulp.
Het Netwerk tegen Armoede deed samen met een mama met ervaring in de jeugdhulp haar zegje over het nieuwe decreet en de impact ervan op kwetsbare ouders, kinderen en jongeren.
Voor ons zijn volgende overwegingen belangrijk:

• Een armoedesituatie is niet noodzakelijk hetzelfde als een problematische leefsituatie
• Het gaat dikwijls over veel meer dan opvoedingsproblemen, een open kijk op hulpverlening dringt zich op: geen symptoombestrijding, maar structurele aanpak van structurele problemen zoals huisvesting, werk, gezondheid.
• Preventief kan al heel wat gebeuren als de vraag goed gehoord wordt, er minder wachtlijsten zijn en er een aangepaste en goedkope (omnio-gerelateerd  ook voor psychologen en psychiaters) hulpverlening bestaan.
• Ouderrechten kunnen duidelijker geëxpliciteerd worden.
• Het ingebakken wantrouwen tegenover hulpverlening en plaatsing is alom tegenwoordig en vraagt aandacht van alle hulpverleners..
• Langdurige hulpverlening , daar waar nodig, moet mogelijk blijven, zonder daarom in een gedwongen circuit terecht te komen.

Een trajectbegeleider (uit welke sector dan ook) is noodzakelijk als kompas voor het gezin. Geef de hulpverlener die het vertrouwen geniet van het gezin hier ook de mogelijkheid toe!

• Neem participatie ernstig op alle niveaus, in het individuele gezin, in de voorzieningen en op beleidsniveau: investeer erin, maak voldoende tijd en ruimte om echt samen met gezinnen aan de slag te gaan.
• Verzeker een goede toegang tot de jeugdhulp.
• Maak duidelijk wie voor wat verantwoordelijk is binnen de jeugdhulpverlening

 
Lees ons volledige advies hier.

Het viel trouwens op dat we als enige organisatie een ouder zelf aan het woord lieten, geen enkele andere gebruiker wordt op de 3 hoorzittingsdagen gehoord.
De verschillende actoren die we hebben gehoord tijdens de hoorzittingen wijzen op dezelfde pijnpunten in het decreet en pleiten ervoor dat het pilootproject grondig geëvalueerd wordt vooraleer het nieuwe decreet wordt uitgevoerd.

Om de stem van ouders recht te doen in dit debat, hieronder enkele anonieme citaten van ouders met ervaring uit de jeugdhulp:

"Wij hebben toegestemd in de plaatsing van ons dochtertje, omdat we ons onder druk gezet voelden.  We gaven toe omdat we maar moesten tekenen voor één jaar. Dat werd nu al vijf keer verlengd, telkens met een jaar. Het is elke keer een enorme klap voor ons, en we begrijpen niet waarin we precies tekort schieten. Gelukkig zijn er wel weekends thuis, stukjes vakantie, ..."

De problemen bij plaatsing zijn vaak vergelijkbaar met de problemen bij scheiding. Nogal wat ouders worden met beide geconfronteerd. "Het is allemaal heel ingewikkeld. Ik moet met de papa rekening houden, met de home en natuurlijk met mijn kinderen zelf. Het is een puzzel waar je op de lange duur niet meer aan uit kunt."

"Mijn kind mist mij erg, want hij heeft, door mijn diepe drepressie, geen moederliefde gehad toen hij heel klein was. Ik wil inhalen, hem de liefde toch kunnen geven, maar mij wordt maar heel weinig ruimte gelaten."

Iedere meimaand zit ik weer heel diep, want dan is het moederdag., verjaardagen, ... En mijn pogingen mijn kinderen toch te bereiken, worden ontmoedigd. Stuur ik een sms'je, dan wordt de gsm afgepakt! Zo verzeil ik alsmaar dieper in een depressie en wordt het allemaal nog moeilijker."

"Enkele weken kon ik mijn kinderen niet zien, ik moest ze loslaten, maar wilde niet. Ik voelde me gefaald, gekwetst. Als je daar dan nergens mee terecht kunt, dan word je echt heel wanhopig."

"Plots krijg je dan te horen dat je dochter weer naar huis mag, zonder dat je erop voorbereid bent. Vaak is het ook alleen maar om dat men geen plaats heeft of andere kinderen moet plaatsen. Als je plots je kind moet opvangen zonder begeleiding en zonder voorbereiding, dat maakt het soms nog veel moeilijker."

"Ik ben aan mijn lot overgelaten, veel geslaan, ik heb erg geleden, en ik wil dit niet voor mijn kinderen."

"Mijn zoon wil graag bij mij komen wonen, maar ik kan dat financieel niet aan. Ik kan  hem nooit de kans geven om verder te studeren."

"Als mijn meerderjarige zoon bij mij komt wonen, ben ik financieel de klos. Mijn leefloon vermindert en ik moet meer betalen voor mijn sociale woning."

"Ik zou zo graag eens met mijn dochter een pannenkoek gaan eten of eens naar de film gaan als ze dan eens thuis is. Maar ik heb er het geld niet voor."

De armoedecijfers bij etnisch-culturele minderheden zijn alarmerend hoog. Ook de uitdaging om werk te maken van de beleidsparticipatie van deze groepen blijft complex. Er is nood aan experimenteerruimte om hieraan te werken. Daarom start het Netwerk tegen Armoede samen met het Minderhedenforum, de Vlaamse overheid en Cera een project om de stem van mensen in armoede die tot etnisch-culturele minderheden behoren, te versterken.

Lees het artikel in TerZake.

De hervorming van de rechtsbijstand die minister van Justitie Turtelboom voor ogen heeft, stevent af op een blinde besparing. Mensen met weinig financiële middelen zullen in de toekomst nog moeilijker toegang krijgen tot rechtsbijstand. Dat blijkt uit de informatie die wij tot nog toe wisten te verkrijgen. De hervorming zit al in haar laatste rechte lijn richting regeringsbeslissing. Er zou al een informeel politiek akkoord rond zijn. Inmiddels is een unieke coalitie tot stand gekomen van vakbonden, sociale bewegingen, advocaten en organisaties actief tegen armoede en voor fundamentele rechten rond het Platform Recht voor Iedereen (voor een overzicht van de organisaties, zie bijlage). Nooit eerder vonden sociaal middenveld en actoren uit de juridische wereld elkaar in de strijd voor een betere rechtstoegang.
Concreet houdt de geplande hervorming van minister Turtelboom onder andere de volgende maatregelen in:

• De juridische bijstand van een prodeo advocaat wordt gedeeltelijk betalend
• De toegang tot het systeem wordt afgebouwd door vermoedens van onvermogendheid zwaar te beperken (dit betekent een omkering van de bewijslast, het wordt veel moeilijker om als onvermogende erkend te worden)
• Besparing in het vreemdelingenrecht via invoering van een abonnementssysteem en  een forfaitare vergoeding voor advocaten
• De gerechtskosten voor rechtszoekenden worden verhoogd om een fonds te spijzen voor de juridische bijstand

In de praktijk zal men hierdoor de instroom van pro deo-zaken beperken, met als gevolg dat mensen met weinig financiële middelen moeilijker toegang zullen krijgen tot rechtsbijstand. Hiertegen groeit het verzet in een brede coalitie van verenigingen. Daarom starten meer dan 30 organisaties rond het Platform Recht voor iedereen een petitie, gericht aan de Belgische regering, met volgende concrete eisen:

1. Toegang tot gratis en kwaliteitsvolle juridische bijstand voor elkeen die zijn rechten wenst te verdedigen en die de financiële middelen daarvoor ontbeert.
2. Een herfinanciering van het bestaande systeem, waarvoor de middelen elders moeten kunnen gevonden worden dan in de zakken van zij die recht hebben op juridische bijstand, aangezien zij juist de minst vermogende groep vormen in onze samenleving.
3. Een aanbod van diensten dat voldoende groot is in verhouding tot de vraag en waarvoor de toegangsvoorwaarden in geen geval een beperking mogen inhouden voor zij die juridische hulp nodig hebben. 
4. Een correcte en stimulerende vergoeding voor de diensten geleverd in het kader van de juridische bijstand, gebaseerd op een precieze evaluatie van het werk voor elke gevoerde procedure.
5. Het behoud voor de rechtszoekende van het recht op de vrije keuze van advocaat en een waarborg voor deze laatste van een absolute onafhankelijkheid van de staat in de verdediging van zijn cliënten.
6. Een permanente vorming van alle advocaten betrokken bij de juridische bijstand en een efficiënte controle van hun werk, om de kwaliteit ervan te garanderen.

Teken de petitie.

Lees het artikel in De Standaard.

Lees het artikel in Solidair.

Het voorstel van Vlaams minister van Armoedebestrijding Lieten om een Kinderarmoedefonds op te richten en daarmee kinderarmoedeprojecten langdurig te ondersteunen, is dringend nodig. De minister kreeg uiteenlopende reacties op het idee van een permanent Kinderarmoedefonds. Het Netwerk tegen Armoede is ervoor gewonnen, maar dan moet het er wel dringend komen. Naast grondig inzetten op wonen, gezondheid, ... zal dit fonds noodzakelijk zijn om een stap te zetten richting de doelstelling van het pact 2020 van de Vlaamse Regering: minstens de halvering van de kinderarmoede tegen 2020.
Verschillende projecten rond kinderarmoede kregen een jaar lang steun van de Vlaamse regering. De steun wordt niet verlengd, waardoor veel van die projecten dreigen stil te vallen. Kwetsbare jongeren vallen op die manier zonder begeleiding. Een zeer spijtige zaak.

Kijk bijvoorbeeld naar het project 'Jonge Ouders' van Recht-Op Jongeren in Antwerpen. Het project begeleidt tienerouders tijdens de zwangerschap en na de geboorte van hun kind. Jongerenwerkers bieden hen ondersteuning en brengen voor hen ook de hulpverlening in kaart. Zonder betutteling, maar samen met hen zoeken ze naar de beste manier om hun kinderen te verzorgen en op te voeden. Dat project dreigt nu stil te vallen, waardoor de ouders weer op zichzelf aangewezen zijn. Net hier is het essentieel om de ondersteuning op lange termijn door te trekken, anders dreigt dit een maat voor niets te worden.

Lees hier het persbericht van het Netwerk tegen Armoede over de Armoedemonitor van de Vlaamse regering.

Lees hier het artikel in De Standaard over project 'Jonge Ouders' van Recht-Op Jongeren.

Bekijk hier de reportage op ATV over project 'Jonge Ouder's van Recht-Op Jongeren.

De Vlaamse regering geeft zelf aan dat ze te weinig rekening houdt met de strategische adviesraden. De oplossing van minister Bourgeois? De schaar erin! Begrijpe wie kan. Zonder overleg met en advies van het georganiseerde middenveld krijg je een democratie zonder hart. Net de expertise vanuit het middenveld kan de kwaliteit van de politieke besluitvorming gevoelig verhogen. Maar dan moet de regering die deskundigheid wel ernstig nemen.

Het Netwerk tegen Armoede is een van de kernleden van de Verenigde Verenigingen (samenwerkingsverband van middenveldorganisaties) en steunt volmondig het opiniestuk dat men van daar uit publiceerde op DeWereldMorgen.

Lees het opiniestuk hier.

Vandaag maakt de Vlaamse regering de cijfers bekend van de Armoedemonitor. Het Netwerk tegen Armoede is absoluut niet verbaasd over die cijfers. Ze bevestigen de evolutie waar armoedeverenigingen al jaren op wijzen. Kinderarmoede stijgt en de globale armoede daalt evenmin. Een goed jaar voor de moeder aller verkiezingen is het nu of nooit voor de Vlaamse regering. Bij haar aantreden riep ze armoedebestrijding uit tot absolute topprioriteit. Als ze die ambitie nog voor de verkiezingen wil waarmaken, dient het nu te gebeuren.
 
De Vlaamse regering bespreekt nu vrijdag de voortgang inzake armoedebestrijding bij de evaluatie van het voortgangsrapport van het Vlaams Actieplan Armoedebestrijding voor 2012. Een ideaal moment om de daad bij het woord te voegen. De voorbije jaren is hard gewerkt aan projecten, studies en plannen. Ook de prioriteiten werden samen met ons vastgelegd in 2011. Nu is het tijd om dit te vertalen naar concrete en structurele maatregelen voor alle vastgelegde prioriteiten. Wij zijn alvast verheugd dat minister Lieten vandaag al een Kinderarmoedefonds in het vooruitzicht stelt. Daarmee kunnen langlopende inspanningen van organisaties en lokale besturen op vlak van de strijd tegen kinderarmoede ondersteund en opgevolgd worden. Dit gaat een stuk verder dan tijdelijke projectsteun en is een echte wens van organisaties op het terrein. Zo kan er echt een verschil gemaakt worden.
 
Het Netwerk tegen Armoede vraagt verder de uitbreiding van het proefproject rond de Uitpas in Aalst en omliggende gemeenten. De Uitpas is een vrijetijdskaart voor iedereen, maar geeft vooral extra kansen aan mensen in armoede om deel te nemen aan culturele en recreatieve activiteiten. Dat helpt om mensen uit hun isolement te halen, hun sociaal netwerk uit te breiden en hun zelfvertrouwen te vergroten. Ook de strijd tegen vereenzaming maakt essentieel deel uit van de strijd tegen armoede. Het plan was om de Uitpas over heel Vlaanderen uit te rollen. Wij vragen dat er voldoende budget vrijgemaakt wordt om in minstens 2 andere regio’s van start te gaan.

Gezondheidszorg
 
De armoedemonitor toont ook aan dat meer mensen gezondheidszorgen uitstellen. De Vlaamse regering moet  daarom een structureel budget uittrekken om nieuwe wijkgezondheidscentra op te richten en de bestaande een duw in de rug te geven. Dit is één van de prioriteiten die de Vlaamse Regering zelf naar voor schuift binnen haar actieplan armoedebestrijding en die ook in het Regeerakkoord staat. Wijkgezondheidscentra bieden betaalbare, toegankelijke en integrale gezondheidszorg aan de brede bevolking en zeker ook aan mensen die financieel kwetsbaar zijn.
 
De Vlaamse regering moet dus een versnelling hoger schakelen. De voorbije begrotingscontrole was op dat vlak een gemiste kans. Tegelijk stellen we vast dat ook maatregelen genomen worden die armoede net in de hand werken. Het uitblijven van een automatische toekenning van de schooltoelage is daar een van. Naast de 3.000 ouders die hun toelage te laat aanvroegen, blijft ook een groep ouders die de toelage niet aanvraagt: uit onwetendheid of omwille van de complexe procedure. Een automatische toekenning moet daarom volgend schooljaar al komen en niet vanaf 2014-2015, zoals de regering het gepland heeft. Onze petitie-actie daarrond blijft nog doorlopen.

Werkwinkels sluiten
 
Bovendien moet de VDAB tientallen Werkwinkels sluiten als gevolg van besparingen van diezelfde Vlaamse regering. Dit maakt het net voor de meest kwetsbare mensen nog moeilijker om een job te vinden. Onbegrijpelijk voor een regering die armoedebestrijding als topprioriteit heeft.

Netwerk tegen Armoede start een petitie voor de automatische toekenning van de schooltoelage vanaf schooljaar 2013-2014. Het traject naar automatisering werd al ingezet onder de vorige onderwijsminister Vandenbroucke. Deze Vlaamse Regering, met als topprioriteit armoedebestrijding (en daarbinnen kinderarmoede en automatische toekenning van rechten als speerpunten), stelde de automatisering zelfs uit tot het schooljaar 2014-2015.

Niet om technische, maar om budgettaire redenen. We citeren uit de voortgangsrapportage van het Vlaams Actieplan Armoedebestrijding: “Omwille van besparingsmaatregelen was het budget dat in 2012 voorzien was voor het project van de school-en studietoelagen, niet meer beschikbaar.” Bizar gezien de prioriteiten. Nu worden enkele duizenden ouders getroffen omdat ze hun schooltoelage te laat indienden. Dit is onbegrijpelijk!

Het Netwerk tegen Armoede vraagt om volgende eisen te onderschrijven:
- De mensen die hun aanvraag nu te laat ingediend hebben, moeten alsnog een schooltoelage toegekend krijgen.
- Automatische toekenning van de schooltoelage vanaf schooljaar 2013-2014 en niet vanaf het schooljaar 2014-2015.

Inmiddels krijgt onze petitie-actie steun vanuit het brede middenveld. Verschillende organisaties hebben zich al bij de actie aangesloten en zullen de oproep mee verspreiden: Welzijnszorg, de sector Samenlevingsopbouw, ABVV, ACW, Gezinsbond, Kinderrechtencoalitie en KWB.

Onderteken de petitie hier.

Het Netwerk tegen Armoede voert de druk op in zijn protest tegen de sluiting van een tiental werkwinkels door de VDAB. Enkele verenigingen waar armen het woord nemen gaan de boer op bij hun lokale besturen. Ze vragen dat ook zij de noodzaak duidelijk maken aan de VDAB van een werkwinkel op hun grondgebied. Het zijn net de meest kwetsbaren op de arbeidsmarkt die hierdoor getroffen worden.
 
De VDAB wordt sinds 2009 geconfronteerd met door de Vlaamse regering opgelegde besparingsmaatregelen. Vanuit besparingsoverwegingen wil de VDAB daarom 43 werkwinkels sluiten. Dit zal werkzoekenden uit maar liefst 86 gemeentes treffen. Daarbij zijn ook de gemeenten gerekend die nu al geen Werkwinkel meer hebben, maar die door het plan van de VDAB binnenkort ook de werkwinkel in hun buurgemeente verliezen.

Enkele verenigingen waar armen het woord nemen gaan nu de boer op bij hun lokale besturen. Ze vragen dat het lokale bestuur verzet aantekent tegen de sluiting  van hun Werkwinkel op hun grondgebied. Het zijn immers net de meest kwetsbaren op de arbeidsmarkt die hierdoor getroffen worden. De lokale werkwinkel verzekert hen immers een bereikbare, laagdrempelige dienstverlening met ook de accommodatie (zoals pc, internet, printer…) die noodzakelijk is in de zoektocht naar werk en waarover ze thuis niet altijd beschikken.

Zoektocht naar werk
 
De verenigingen zullen lokale besturen aanschrijven met de concrete vraag om het voortbestaan van de Werkwinkel in hun gemeente te verzekeren. Een sluiting zal de zoektocht naar werk voor de meest kwetsbare groep nog verder bemoeilijken, terwijl de activeringsdruk voortdurend toeneemt. Ondertussen tekent het Netwerk tegen Armoede ook protest aan bij de VDAB, maar ook de Vlaamse overheid, die de besparingsoperatie heeft opgelegd. We hopen dat er op deze manier alsnog Werkwinkels kunnen gevrijwaard worden of dat er wordt gezocht naar alternatieven die kwetsbare werkzoekenden ook de dienstverlening en accommodatie verzekert die noodzakelijk is hun traject naar werk.
 

Leegstand is schrijnend voor mensen die nergens aan een woning kunnen geraken, en de samenleving schiet al jaren te kort om de grote nood aan betaalbare woningen te lenigen. Vanuit die realiteit ontstonden de voorbije jaren interessante projecten van tijdelijke bezetting, waar heel wat uit te leren valt.. De Brussele Bond voor het Recht op Wonen (BBRoW) wijdde er een interessant dossier aan.

Breaking News! De dakisolatiepremie schiet zijn doel voorbij. Amper een handvol huiseigenaars maakt er gebruik van. Gevolg? Huurders blijven zitten in slecht geïsoleerde woningen en stoken hun budget weg langs een dak zonder isolatie. “We moeten de maatregel nog de tijd geven”, luidt de reactie van de Vlaamse regering. Het Netwerk tegen Armoede voorspelt dat tijd hier geen oplossing zal brengen. Vrijblijvende maatregelen verminderen de  armoede niet. Automatische toekenning van rechten en gedurfde beleidskeuzes wel.
 
We kunnen nog wel enkele voorbeelden geven van maatregelen die met veel poeha aangekondigd worden en uiteindelijk zeer weinig zoden aan de dijk zetten. Neem nu de minimale levering van aardgas tijdens de winter. Op zich een contradictio in terminis. Mensen met een budgetmeter hebben  in principe recht op OCMW-steun om hun meter op te laden tijdens de winterperiode. In de praktijk passen lang niet alle OCMW’s de maatregel toe (ze worden daar ook niet toe verplicht). Bovendien gaat de steun altijd deels naar schuldafbouw. Mensen krijgen zo af en toe een aalmoes om hun gasvuur even te kunnen aansteken, maar met een gegarandeerde minimumlevering heeft dit bitter weinig te maken.
 
Of de huurpremie voor mensen die meer dan vijf jaar wachten op een sociale woning. Vele jaren aangekondigd, uiteindelijk toch uitgevoerd maar eerste cijfers tonen nu al aan dat slechts een fractie van de rechthebbenden hun huurpremie ook ontvangen.

Automatische toekenning van rechten
 
Wat moet er dan wel gebeuren? Deze Vlaamse - maar even goed de federale – regering moet veel meer inzetten op automatische toekenning van rechten. Het is zeer cynisch dat mensen hun schooltoelage verliezen omdat ze die enkele weken te laat ingediend hebben. De automatische toekenning wordt al enkele jaren beloofd door de Vlaamse regering en staat nu gepland voor volgend schooljaar. Met zo’n automatische toekenning had het probleem zich niet gesteld.
 
Over de minimumlevering aardgas en de nieuwe huurpremie hadden wij vooraf heel wat bedenkingen geformuleerd.. Jammer genoeg geeft de praktijk ons nu gelijk.

Sociale en ecologische ambities hand in hand
 
Wij nemen alvast zelf het initiatief en gaan met de Bond Beter Leefmilieu en andere relevante actoren ten gronde nadenken over hoe de kwaliteit van huurwoningen kan verbeterd worden, op een manier die ook maatschappelijk zwakkere huurders ten goede komt, grondig overlegd, zodat het wel werkt. Of hoe sociale en ecologische ambities elkaar de hand reiken. Het zijn ook mensen in armoede zelf die daarover in dialoog gaan. Zij zijn en blijven voor ons heel belangrijke experts als het gaat over armoedebestrijding. Bovenstaande voorbeelden tonen aan dat hun inbreng de doelmatigheid van beleidsmaatregelen sterk kan verhogen.

Tenslotte moet armoedebestrijding ook grondig worden aangepakt, en niet enkel via het bestrijden van enkele symptomen. Betere huurwoningen zullen er komen als de overheid kiest om eigendomsverwerving niet te blijven oversubsidiëren. In de Woonraad hebben alle betrokken middenveldorganisaties een heroriëntering bepleit van de woonbonus voor eigenaars, wanneer die vanaf 2014 een Vlaamse bevoegdheid wordt. Een woonbonus die overigens even goed zijn doel voorbij schiet. Kopers van een woning betalen het voordeel van de bonu gewoon cash via hogere woningprijzen.

Van woonbonus naar huurpremie en sociale woningen
 
Met de middelen voor de woonbonus kun je bijvoorbeeld een huurpremie toekennen aan alle financieel kwetsbare huurders of, nog beter, de bouw van sociale woningen versnellen. Dat zou een structurele stap vooruit zijn voor huurders en verhuurders, in tegenstelling tot het huidige amalgaam van kleine maatregelen en rechten die zeer fragmentair toegekend worden.

Niet alleen in Spanje of de VS zijn uithuiszettingen dagelijkse realiteit. Iedere dag verliezen ook in Vlaanderen meer dan dertig gezinnen het dak boven hun hoofd omdat ze de huishuur niet meer kunnen betalen. Netwerk tegen Armoede werkte mee aan een doordringende reportage over het probleem in Knack.

Lees hier het artikel.

Voedselbedeling was alom in het nieuws de voorbije weken. Het Netwerk tegen Armoede steunde onlangs nog een actie om de btw op voedselschenkingen af te schaffen. Dat zou een einde maken aan de absurde situatie dat voedsel weggooien goedkoper is dan voedsel weggeven. Een terechte actie, maar blijft het feit dat voedselbedeling enkel onder protest aanvaardbaar is. Voedselhulp is helaas noodzakelijk om te overleven, maar helpt mensen niet uit de armoede. ATD Vierde Wereld publiceerde hierover een interessant opiniestuk op haar website.

Lees hier het opiniestuk.

De Brusselse Winteropvang voor daklozen, die normaal op 31 maart zou sluiten, zal dit jaar langer open blijven na protest van onder meer het Brussels Platform Armoede en het Netwerk tegen Armoede. De chaotische afbouw van de winteropvang zorgde voor heel wat onzekerheid. Zowel hulpverleners als de Brusselse verenigingen hebben verschillende signalen gegeven dat het van weinig gezond verstand zou getuigen om bij deze temperaturen de winteropvang te beëindigen.

De plaatsen (400) die gefinancierd worden door het Brusselse Gemeenschappelijke Gemeenschapscommissie zullen nog twee weken langer toegankelijk zijn. Er zal ook een extra inspanning gebeuren voor de dagopvang tijdens deze periode. De plaatsen voorzien door de federale regering (350) zullen voorlopig nog een week open gehouden worden.

Hoewel een globale aanpak van dakloosheid nog veraf lijkt, is het verlengen van de winteropvang op zich een goede zaak voor de Brusselse straatbewoners. Door het aanhoudende winterweer konden de verantwoordelijken moeilijk anders dan aan de noodkreet van gebruikers en hulpverleners gehoor te geven. Er zijn echter nog tal van andere zaken waar het Brusselse Winterplan vooruitgang op kan boeken. De Brusselse verenigingen blijven er voor pleiten om de gebruikers van de opvang structureel te betrekken bij de uittekening van het winterplan.

Lees het artikel op brusselnieuws.be

In Wetteren blijft grote onduidelijkheid, en ongerustheid, rond het voortbestaan van de sociale kruidenier. Tot nu bestond er een mobiele sociale kruidenier die beheerd werd vanuit CAW Dendermonde en die in 9 verschillende gemeenten beurtelings langskwam voor een aanbod van gratis of zeer goedkope voedingsproducten voor mensen in financiële problemen. PWO, vereniging waar armen het woord nemen, organiseerde de sociale kruidenier in Wetteren, gekoppeld aan advies, vorming en ontmoeting. Tot grote tevredenheid van de bezoekers, want armoedebestrijding vraagt veel meer dan alleen maar voedselbedeling. Het OCMW wil nu een eigen voedselbedeling opstarten, zonder de bijkomende omkadering die nu voorzien was. De trouwe klanten van de sociale kruidenier begrijpen niet waarom. PWO Wetteren vraagt dringend overleg en wordt daarin gesteund door het Netwerk tegen Armoede.
 
PWO Wetteren is een van de 55 verenigingen waar armen het woord nemen in Vlaanderen, aangesloten bij het Netwerk tegen Armoede. Verenigingen zoals PWO doen veel meer dan alleen maar voedsel uitdelen. Ze staan mensen bij, engageren hen vaak als vrijwilliger en geven hen bovenal een stem. Mensen in armoede nemen ook letterlijk het woord en proberen samen met het lokale beleid na te denken hoe armoede op een duurzame manier kan bestreden worden. Dat leidde in Wetteren bijvoorbeeld al tot de Vrijetijdspas, waarmee kansarmen goedkoop kunnen deelnemen aan culturele evenementen. Maar ook op andere domeinen verzette PWO Wetteren de voorbije jaren heel wat werk.

Armoedebestrijding is meer dan voedselbedeling
 
Voedselbedeling is helaas noodzakelijk in ons land, ook in Wetteren, maar vermindert op zich de armoede niet. Daarvoor moet je mensen in armoede samenbrengen, hun eigenwaarde en zelfvertrouwen herstellen en hen een stem geven in het beleid. Dat probeerde PWO net te doen. “Wij begrijpen er niets van”, zegt bezielster Lucia De Dycker. “Jarenlang hebben wij de sociale kruidenier in Wetteren beheerd, tot eenieders tevredenheid, en nu worden we zomaar aan de kant geschoven. Wij vrezen dat het alternatief een pure voedselbedeling zal zijn. Wij probeerden mensen ook sterker te maken en samen met hen antwoorden te geven op de stijgende armoede. Onze mensen hebben vanuit hun ervaring heel wat expertise in te brengen over het beleid inzake armoedebestrijding. Met voedsel alleen zijn mensen niet geholpen. Wij werken ook aan hun grondrechten: recht op een waardig inkomen, recht op wonen, recht op werk, recht op toegankelijke gezondheidszorg en, zeker niet te vergeten, recht op participatie aan de samenleving. Wij gaan hier uiteraard mee verder, maar de combinatie van voedselhulp en structurele hulp, dat zullen de mensen kwijt zijn. Ze zullen nu van het een naar het ander moeten en ik vrees dat dat voor velen niet lukt.”
 
PWO Wetteren en Netwerk tegen Armoede willen mee zoeken naar de beste oplossing voor de mensen die zonder extra voedselhulp dreigen te vallen. “Wij vragen niet liever dan dat we in gesprek kunnen gaan met het Wetterse stadsbestuur. Maar dan moet men ons wel de kans geven en ons niet voor voldongen feiten zetten.”

Lees het artikel in Het Nieuwsblad.

't Schoederklopte, vereniging waar armen het woord nemen in het West-Vlaamse Zarren, kreeg deze week hoog bezoek. Vlaams minister van Mobiliteit Hilde Crevits kwam er poolshoogte nemen van het mobiliteitsproject 'Beter bereikbaar'. Daarmee wil 't Schoederkloptje de kansen op mobiliteit verhogen voor mensen in armoede. Wie geen eigen wagen heeft, kan zich in de regio maar moeilijk verplaatsen. Een ziekenhuisbezoek in Roeselare neemt met het openbaar vervoer al gauw een halve dag in beslag. En probeer in die omstandigheden maar eens een job te vinden. Ploegenwerk wordt dan helemaal onmogelijk.

Uit een onderzoek van Mobiel 21 en het Netwerk tegen Armoede blijkt dat bijna zeven op de tien mensen in armoede zeggen dat mobiliteit een drempel vormt in de zoektocht naar werk. Ook vrijetijdsactiviteiten, boodschappen doen, medische zorg en familiebezoek lijden onder de beperkte mogelijkheid van deze doelgroep om zich vlot en duurzaam te verplaatsen. Het onderzoek is er gekomen in opdracht van minister Crevits.

Geen goede bus- of treinverbinding

De vervoersarmoede manifesteert zich op verschillende vlakken. Mensen hebben vaak niet de financiële middelen om het openbaar vervoer te gebruiken of hebben te weinig zicht op de kosten. Daarnaast zijn er ook praktische drempels. Ze weten niet hoe je een abonnement aanvraagt of er is geen goede verbinding met bus of trein. Het project 'Beter bereikbaar' wil die knelpunten nu blootleggen, op basis van de ervaringen van mensen in armoede, en daar oplossingen voor zoeken.

Bekijk hier de reportage op WTV-Focus.

Eerder meldden we al dat het Brusselse stadsbestuur dit jaar geen toelating wilde geven voor het Pispottenfestival, dat dit jaar voor de zevende keer zou plaatsvinden. Chez Nous/Bij Ons, de vereniging waar armen het woord nemen, organiseert dit festival om het gebrek aan gratis openbare toiletten aan te klagen in de hoofdstad. Het stadsbestuur weigerde elk gesprek hierover, maar na het protest van het Brussels Platform Armoede en het Netwerk tegen Armoede wordt nu toch een opening gemaakt. Binnenkort zullen de mensen van Chez Nous/Bij Ons hierover in gesprek gaan met het schepencollege.

De stad deed het voorbije jaar wel inspanningen, maar nog onvoldoende. Vooral vrouwelijke straatbewoners vinden nauwelijks hygiënisch sanitair. Ironisch genoeg kondigde de stad deze week aan dat de boetes voor wildplassen verhoogd worden tot 100 euro in plaats van 50.

Sinds het Netwerk tegen Armoede samen met enkele andere organisaties het dossier naar buiten bracht rond de misbruiken van de deurwaarders bij minnelijke invorderingen, heeft de politiek niet stilgezeten. Federaal minister van Justitie Annemie Turtelboom kreeg hierover een vraag in de Senaat. Zij bevestigde in haar antwoord dat het kabinet hard werkt aan een verstrengde tuchtprocedure voor deurwaarders om misbruiken te kunnen bestraffen. We zijn erg benieuwd wat deze tuchtprocedure zal inhouden en of ze dan ook daadwerkelijk zal worden toegepast. Zolang deurwaarders alleen maar elkaar controleren, ook met een verstrengde tuchtprocedure, blijven ze rechter en partij.
 
Vanuit de senaat werd ook een wetsvoorstel ingediend om de tuchtprocedure aan te passen (met schorsingen voor deurwaarders, waar dit nu niet mogelijk is) , de deurwaarders en advocaten uitdrukkelijk te onderwerpen aan de controle van de FOD Economie en een ombudsdienst te installeren waar consumenten terecht kunnen met hun klachten. Dit voorstel komt al veel meer tegemoet aan onze eisen. De FOD Economie kan immers onafhankelijke controles uitvoeren en sancties opleggen en bij een goed werkende ombudsdienst komen klachten sneller boven water.
 
Een heikel punt blijft natuurlijk de buitensporige schadebedingen in heel wat contracten: hoge boetes en extra schadevergoedingen bij laattijdig of niet betalen of bij de vraag naar gespreide betaling. Via die omweg wordt de factuur van deurwaarders en incassobureaus doorgeschoven naar de consument, ook al mag de deurwaarder of  het incassobureau geen extra kosten aanrekenen. Zo blijft de geest van de wet van 2009 ( die de consument wilde beschermen bij minnelijke invorderingen ) dode letter.

Steeds meer mensen maken gebruik van Voedselbanken, een gevolg van de stijgende armoede. Toch moeten grootwarenhuizen nog steeds een btw-heffing betalen op de producten die ze aan Voedselbanken wegschenken. Daardoor is het voor hen goedkoper om het voedsel weg te gooien.
Zes opgeleide ervaringsdeskundigen hebben nu een petitie opgestart om de btw-heffing af te schaffen. Het Netwerk tegen Armoede steunt de actie, want deze absurde situatie moet zo snel mogelijk de wereld uit.

Teken de petitie hier.

De federale SP.A-ministers Johan Vande Lanotte en Monica De Coninck dienen een klacht in bij de Europese Commissie tegen de sociale ongelijkheid en lage lonen in Duitse bedrijven. Als Netwerk tegen Armoede kunnen we deze actie alleen maar toejuichen.

Het Duitse arbeidsmarktmodel wordt immers vaak naar voren geschoven als het streefdoel, terwijl er grote kanttekeningen te plaatsen zijn. Zo bestaat een belangrijk onderdeel van de Duitse arbeidsmarkt uit mini-jobs: kleine, deeltijdse banen met een kleine vergoeding. Het aantal werkende armen is er dan ook gestegen tot maar liefst 6.5 miljoen (2011). Werk kan een hefboom zijn uit armoede, maar dan moeten het kwalitatieve, duurzame en lonende jobs zijn. Dat de SP.A-ministers Vande Lanotte en De Coninck niet blindelings meegaan in het Duitse ‘wonder’ en via deze actie de jobkwaliteit in Belgie willen garanderen vinden we een goede zaak.

Lees hier het artikel in De Standaard.

De Brusselse cultuurbon schiet zijn doel compleet voorbij. Dat blijkt uit een studie die door Brussels staatssecretaris Bruno De Lille is besteld. De cultuurbon blijkt vooral naar mensen te gaan die uit zichzelf al veel cultuuraanbod consumeren en daar ook het geld voor hebben. De bon zet ook de deur wagenwijd open voor misbruik omdat hij niet op naam is. Een goed alternatief zou een kansenpas zijn, een soort kortingskaart voor kansarmen.

De Lille erkent dat de cultuurbon zijn doel voorbij schiet en wil ze vervangen door een vrijetijdsbon die veel breder kan gebruikt worden, maar zich wel specifiek richt op kansarmen. Het Brussels Platform Armoede en het Netwerk tegen Armoede reageren positief op het voornemen van de staatsecretaris. Op zich is zo'n vrijetijdspas niet voldoende, benadrukken beide organisaties. Een goede omkadering en begeleiding van mensen, bijvoorbeeld via verenigingen waar armen het woord nemen, is minstens even belangrijk. De Brusselse verenigingen waar armen het woord nemen staan klaar om hierover in dialoog te gaan met de staatssecretaris.

"Attention! Warning! Le centre fermera ses portes le lundi 18 mars 2013 pour tous les hommes! Dernière nuit le dimanche 17 mars 2013! N'oubliez aucune affaire dans le centre, ou elles finiront à la poubelle!"

Met deze boodschap afgedrukt op een klein papiertje werden eerder deze week alleenstaande mannelijke daklozen (de grote meerderheid) door de Samusocial in Brussel op straat gezet. Voor hen is de winteropvang nu al voorbij, ondanks de bittere winterkou. Andere opvanginitiatieven worden sindsdien geconfronteerd met lange rijen mensen die hopeloos op zoek zijn naar een slaapplaats. Gezinnen met kinderen, vrouwen en erg kwetsbare mannen krijgen nog wat langer respijt van Samusocial. Deze dienst verzorgt al jaren de acute nachtopvang tijdens de winter in het Brussels Gewest.

Gebrekkige opvang buiten de winter
 
Het Brussels Platform Armoede en het Netwerk tegen Armoede klagen al jaren de gebrekkige opvang voor daklozen buiten de winterperiode aan. Ook na de winter is een gedwongen leven op straat mensonwaardig. Samusocial toont dan ook weinig respect en empathie door op zo’n manier de daklozen de straat op te sturen. In plaats van deze mensen nuttige informatie mee te geven om hun situatie te verbeteren, wordt er mee gedreigd om hun weinige bezittingen in de vuilbak te gooien.
Vier Brusselse verenigingen (Pigment, Chez Nous/Bij Ons, De Buurtwinkel en ARA) hebben deze winter tientallen daklozen bevraagd over hun ervaringen met de nachtopvang. Eén van de voorlopige bevindingen van deze gesprekken is dat er geen werk gemaakt wordt om mensen voor te bereiden op het einde van de acute winteropvang. De conclusies van deze bevragingen zullen binnenkort publiek gemaakt worden.   

Nu zondag 17 maart zetten zorginstellingen zich in de kijker op de Dag van de Zorg. Een uitstekend initiatief. Dat de zorgsector haar deuren open zet, kan alleen maar drempelverlagend werken. Meteen doet het Netwerk tegen Armoede een warme oproep om echt werk te maken van een toegankelijke gezondheidszorg, ook voor mensen met weinig financiële middelen. Wijkgezondheidscentra hebben daar een sleutelrol in te spelen, maar dan moeten de verschillende regeringen, maar zeker ook de lokale besturen, duidelijke keuzes maken en hierin investeren.
 
Mensen in armoede stellen doktersbezoek meer en meer uit om financiële redenen. Vaak kunnen ze de kostprijs van een consultatie niet betalen. Door dat uitstel wordt de aandoening niet afdoende behandeld, waardoor de medische klachten alleen maar ernstiger worden. Gevolg? Toenemende gezondheidsproblemen voor mensen in een precaire financiële situatie. En toenemende kosten voor de patiënt én de samenleving. Hoe sneller men kan ingrijpen bij medische klachten, hoe lager de kosten. Dat spreekt voor zich.
 
Momenteel tellen Vlaanderen en Brussel 23 wijkgezondheidscentra, samen goed voor 53.000 patiënten. Maar de nood aan betaalbare gezondheidszorg is veel groter. 1 op 10 (ca. 600.000) Vlamingen leeft in armoede. Veel Vlamingen blijven dus verstoken van betaalbare en toegankelijke gezondheidszorg. Het aantal mensen dat doktersbezoek moet uitstellen, stijgt nog jaar na jaar.

Laagdrempelige gezondheidszorg
 
Wijkgezondheidscentra voorzien net die laagdrempelige gezondheidszorg die zo broodnodig is voor mensen in armoede. Ze zijn financieel toegankelijker dan klassieke eerstelijnsgezondheidszorg.  Meestal betalen patiënten er een eenmalig inschrijvingsgeld.  De arts krijgt een loon en wordt niet betaald per prestatie.
 
Bovendien zijn wijkgezondheidscentra  bij uitstek multidisciplinair. Mensen kunnen er niet alleen naar de huisarts. Centra beschikken over een verpleegkundige en daarnaast vaak ook over een maatschappelijk werker of andere eerstelijnszorg.

Gezondheidspreventie
 
Wijkgezondheidscentra maken ook actief deel uit van de wijk, buurt of gemeente waarin ze actief zijn. Ze richten zich heel nadrukkelijk op gezondheidspreventie. Gezonde leefgewoonten, gezonde voeding, … Net die aspecten waarover mensen in armoede vaak minder goed geïnformeerd zijn.
 
Meer steun voor wijkgezondheidscentra is een van de prioriteiten uit het Vlaams actieplan armoedebestrijding. Voorlopig blijft de realisatie van die prioriteit nog achterwege. Concrete planning en budget ontbreken nog. Wij vragen dat de Vlaamse regering hier dringend werk van maakt.

Veralgemeende derdebetalersregeling
 
Daarnaast pleit het Netwerk tegen Armoede voor een veralgemeende derdebetalersregeling, waarbij elke patiënt (ongeacht het inkomen) alleen nog remgeld betaalt. Nu kan dat al voor financieel kwetsbaren, maar de drempel om dat recht uit te oefenen is vaak nog hoog, waardoor veel mensen er geen gebruik van maken. Niet alle huisartsen passen het systeem even consequent toe. Een veralgemeende toepassing voor elke burger zou meer rechtszekerheid bieden, voor elke patiënt.

Federaal minister van Justitie Turtelboom werkt al een tijd aan de hervorming van de rechtsbijstand, het pro-deosysteem. Het systeem is te duur, vindt de minister, en dus komt er een hervorming (lees: besparing). Het Netwerk tegen Armoede vraagt ook een hervorming van de rechtsbijstand, maar dan in de eerste plaats om de kwaliteit te verbeteren. Teveel mensen hebben geen toegang tot kwaliteitsvolle juridische bijstand en dat leidt tot klassejustitie. De voorstellen die nu circuleren, wijzen vooral in de richting van een pure besparingsoperatie, waardoor financieel kwetsbaren het nog moeilijker zullen krijgen om hun rechten te vrijwaren. Het Netwerk tegen Armoede maakt zich ernstig zorgen.
 
In het hele debat rond de hervorming van de rechtsbijstand wordt een partij systematisch buiten elke discussie en elk overleg gehouden: de gebruiker. Financieel kwetsbare mensen zijn aangewezen op pro-deo-advocaten om hun rechten af te dwingen. Helaas vertoont het systeem heel wat gebreken. Dat blijkt uit een project van het Netwerk tegen Armoede rond het verkrijgen van rechten binnen een aantal concrete juridische cases. Het is een traject samen met mensen die gebruik maken van het gratis rechtsbijstandsysteem. Het project, dat loopt met steun van Vlaams minister van Armoedebestrijding Lieten, heeft een aantal belangrijke pijnpunten blootgelegd:
 

• Er is een gebrek aan correcte, snelle eerstelijns juridische informatie. Justitiehuizen verwijzen al te snel door naar de advocatuur. Algemeen welzijnswerk neemt die taak nog zelden op. Alle hulp is erg verkokerd en gespecialiseerd, waardoor de gebruiker nog nauwelijks zijn weg vindt in het kluwen van juridische dienstverlening.
• Het pro-deosysteem waarop mensen een beroep doen, kent zijn grenzen: niet alle pro-deo-advocaten zijn even gemotiveerd. Wij krijgen signalen van misbruiken rond betalingen. In veel zaken wordt niet of zeer traag gehandeld.
• Ombudsdiensten of andere instanties zijn weinig toegankelijk, hebben procedures die heel strik afgemeten zijn in tijd en die vaak ingewikkeld in elkaar zitten.

 
Het Netwerk tegen Armoede verzamelt nu voorbeelden van juridische procedures waarin mensen in een financieel kwetsbare situatie problemen ondervinden om hun rechten waar te maken. Wij hopen dat minister Turtelboom hier rekening mee houdt en dat de hervorming meer wordt dan een pure besparingsoperatie. Net mensen met weinig financiële middelen, zullen daar het eerste slachtoffer van zijn. Wetgeving heeft maar zin als ze door iedereen afdwingbaar is, ook door wie in een financieel kwetsbare positie zit.

Lees het artikel in De Standaard.

Vandaag keurde de ministerraad de hervorming goed van de inkomensgarantie voor ouderen (IGO). Hiermee zet de minister van pensioenen een stap vooruit in de strijd tegen armoede bij ouderen maar de weg is nog lang.

Eind 2012 klaagde Welzijnszorg aan dat één op vijf ouderen een inkomen heeft onder de armoedegrens. Om dit cijfer te laten dalen is de IGO en meer specifiek een automatisch onderzoek naar het recht op de IGO een van de belangrijkste hefbomen. Absoluut noodzakelijk, zeker omdat de armoedecijfers bij ouderen in 2012 voor het eerst in jaren weer stegen. Welzijnszorg, Okra, Welzijnsschakels en Netwerk tegen Armoede stellen vast dat nu enkele belangrijke stappen vooruit gezet worden. Het blijft echter wachten op een volwaardige inkomensgarantie.

Woonzorgcentrum en samenwoonst niet langer afgestraft

Wat zijn nu die stappen vooruit? De verhuis naar een woonzorgcentrum (WZC) zal niet langer een verlaging van het IGO met zich mee brengen. Dit was voorheen vaak wel het geval wanneer één van beide partners thuis blijft en de ander diende te verhuizen naar een WZC. Hiermee wordt een lacune in de regelgeving hersteld. Ook voor samenwoonst met derden (niet gehuwd of wettelijk samenwonend), wordt de vermogenstoets afgeschaft voor deze derden. Gelukkig, want dit maakte nieuwe samenlevingsvormen voor ouderen met een IGO praktisch onmogelijk. Dit kon beteken dat ze hun recht op IGO verloren. Dit probleem wordt nu vermeden.

De verstrenging van de toekenning van de IGO bij samenwoonst met gerechtigden op kinderbijslag houdt wel een risico in. Zo kan de zorg voor een inwonend kleinkind een invloed hebben op het recht op de IGO. Dit verdient zeker de nodige aandacht om te evalueren of dit in de praktijk gevolgen zal hebben voor mensen die deze middelen echt nodig hebben. Als dat zo is verwachten we dat de regering dit aanpakt.

Achterstand wegwerken
 
Deze en andere maatregelen moeten de regels eenvoudiger maken. Hierdoor komen op de pensioendienst. tijd en mensen vrij om werk te maken van een snellere toekenning van de IGO. Hiermee komt minister De Croo de belofte na die hij eind januari aan Welzijnszorg deed: het verdubbelen van de inspanningen om de achterstand van IGO dossiers, zo’n 13.000, versneld weg te werken.

Het grootste probleem blijven echter de tienduizenden ouderen die reeds van voor 2010 een heel laag pensioen hebben, maar bij gebrek aan kennis of administratieve vaardigheden nog geen IGO aanvraag indienden. Wij vragen dat voor deze groep de administratie automatisch met terugwerkende kracht een inkomensonderzoek verricht en blijven aandringen bij de minister om hier snel werk van te maken. Een echte garantie moet immers automatisch toegekend worden, niet enkel op eigen vraag. In afwachting roepen wij  OCMW’s, mutualiteiten armoede- en ouderenorganisaties op om mogelijke rechthebbenden op te sporen en hen te stimuleren of bij te staan om hun rechten op IGO in orde te brengen.

Welvaartsaanpassing

Ten slotte wordt ook aangekondigd dat de IGO in september met 2% zal stijgen door de aanpassing binnen de welvaartsenveloppe. Dit betekent dat pas in september de IGO opnieuw de Europese armoedegrens (€1000/maand voor een alleenstaande) zal bereiken. Momenteel bedraagt het verhoogd basisbedrag van de IGO € 991. Om van een echte inkomensgarantie te kunnen spreken zou ook  het bedrag sneller moeten aangepast worden zodat onze ouderen met een klein pensioen tenminste een inkomen hebben boven de armoedegrens.

Chez Nous/Bij Ons, een Brusselse vereniging waar armen het woord nemen, organiseert al enkele jaren het Pispottenfestival. Met dit evenement vragen ze aandacht voor het gebrek aan gratis sanitaire voorzieningen. Onder meer voor de Brusselse straatbewoners is dit een groot probleem. Bij gebrek aan voorzieningen moeten ze noodgedwongen hun behoefte buiten doen met veel overlast als gevolg.

Onder druk van Chez Nous/Bij Ons en haar medestanders heeft stad Brussel de laatste jaren al enkele inspanningen geleverd. Maar het blijft allemaal te beperkt. Voor vrouwen zijn er zo goed als geen voorzieningen, terwijl hun aandeel onder de straatbewoners de voorbije jaren toeneemt.

Daklozen uit het straatbeeld
 
Nu heeft de stad bovendien beslist om dit jaar geen toestemming te geven om het festival te organiseren. Dit komt hard aan bij de vele (dakloze) vrijwilligers van Chez Nous die van de voorbije edities een succes maakten. Het lijkt er sterk op dat stad Brussel eerder daklozen uit het straatbeeld wil houden in plaats van oplossingen te ontwikkelen voor hun problemen.

Lees hier het artikel op brusselnieuws.be

Sociale kandidaat-huurders in Vlaanderen behouden hun keuzevrijheid bij inschrijving voor een sociale huurwoning. De Raad van State besliste in haar arrest van  18 februari 2013 om een artikel uit het besluit van de Vlaamse regering daaromtrent te vernietigen. Het besluit, van 30 september 2011, betekende een aanzienlijke beperking van de keuzevrijheid voor kandidaat-huurders van een sociale woning.
 
Tot voor kort hadden sociale huurders een grotere keuzevrijheid. De sociale huisvestingsmaatschappij kon die wel inperken, maar pas  nadat ze kon bewijzen dat de huurder een toewijzing onmogelijk maakte, bijvoorbeeld door alleen maar aanbod te aanvaarden in een welbepaalde buurt.
 
Omgekeerde bewijslast
 
Het besluit van 30 september 2011 draaide de bewijslast echter om. De sociale huurder kon voortaan enkel een woning weigeren met een grondige motivering op basis van 5 criteria: financiële draagkracht, gezondheidsredenen, fysieke mobiliteit, bereikbaarheid van school, werk, sociaal en familiaal netwerk en het verlenen of ontvangen van mantelzorg. Buiten die criteria kon de huurder in principe geen woning meer weigeren.
 
2 voorbeelden:
 

• Kandidaat-huurders wensten zich enkel in te schrijven voor woningen  waar het reglement van inwendige orde van de sociale huisvestingsmaatschappij huisdieren toeliet. Strikt genomen zou deze keuzebeperking niet of zeer moeilijk te verantwoorden zijn geweest op basis van de 5 beperkende criteria.

 

• Een kandidaat-huurder wilde enkel een woning of appartement zonder garage, omdat hij hieraan geen behoefte heeft en dit een bijkomende huurkost met zich meebrengt.

 
Met het vernietigde besluit zouden deze voorkeuren zo goed als zeker niet aanvaard worden en zouden huurders op grond hiervan dus geen woning kunnen weigeren.
 
 
Daarom spanden het Netwerk tegen Armoede en het Vlaams Overleg Bewonersbelangen met verderzetting door het Vlaams Huurdersplatform een procedure aan bij de Raad van State om het besluit te vernietigen. Met succes. Volgens de Raad van State is het regeringsbesluit in strijd met het woondecreet zelf, dat de individuele keuzevrijheid van de kandidaat-huurder expliciet garandeert.
 
Wat betekent dit nu concreet?
 
Kandidaat-huurders die bij de inschrijving of actualisatie aangemaand werden om hun keuze voor de inschrijving van een sociale huurwoning te beperken en limitatief te motiveren aan de hand van de hierboven vermelde criteria, kunnen de sociale verhuurder verzoeken deze beperkende keuze op te heffen, met behoud van hun inschrijvingsnummer.
 
Kandidaat-huurders van wie de beperking van de keuze door de sociale verhuurder niet werd aanvaard en waarvan de inschrijving op grond hiervan is geschrapt kunnen vanwege de sociale verhuurder eisen dat deze schrapping ongedaan wordt gemaakt.
 
Kandidaat-huurders die in dit geval zijn nemen best vooraf contact op met een huurdersbond om hen juridisch bij te staan.
 
Van kandidaat-huurders die zich willen inschrijven voor een sociale huurwoning in Vlaanderen of die hun inschrijving willen actualiseren sinds 18 februari 2013, kan niet meer geëist worden dat ze hun keuze beperken en motiveren aan de hand van deze beperkende criteria.
 
Belanghebbende partij
 
Voor het Netwerk tegen Armoede is dit vonnis een dubbele overwinning. De organisatie is in dit vonnis erkend als belanghebbende partij . Dit betekent dat we bij toekomstige schendingen van de grondrechten (wonen, arbeid, culturele en maatschappelijke ontplooiing, gezond leefmilieu, sociale bijstand, juridische bijstand, onderwijs sociale zekerheid) kunnen optreden voor de Raad van State om  de rechten van de mensen in armoede juridisch hard te maken.
 
Voor het Vlaams Huurdersplatform en het Netwerk tegen Armoede vormt het keuzerecht van de kandidaat-huurder een uiting van zijn autonomie om te kiezen waar hij wil wonen, net zoals op de private huurmarkt. En dat keuzerecht moet ook gelden voor wie woonbehoeftig is.

Voor meer info kunt u terecht bij Thijs Callens.

In januari keurde de Vlaamse regering de armoedetoets goed. Voortaan zal men beleidmaatregelen vooraf toetsen op hun impact op de armoedesituatie. Maatregelen die de kloof tussen arm en rijk doen groeien, moeten dan op basis van de armoedetoets bijgestuurd worden. Het Netwerk tegen Armoede reageerde enthousiast. Nu is het moment aangebroken om de daad bij het woord te voegen. 2 dossiers liggen op tafel waarvoor een armoedetoets cruciaal is: het decreet integrale jeugdhulp en de werk-welzijnstrajecten (w²).

Het beleid inzake integrale jeugdhulp heeft een grote impact op kwetsbare gezinnen. De werk-welzijnstrajecten richten zich specifiek naar mensen die moeilijk toegang vinden tot de arbeidsmarkt. 2 uitgelezen dossiers dus om de armoedetoets op toe te passen. Voor het Netwerk tegen Armoede betekent dat dat men de maatregelen toetst aan 3 bronnen: de kennis en ervaring van mensen in armoede, de bestaande wetenschappelijke kennis en de kennis van ambtenaren op het terrein. Het Netwerk tegen Armoede kijkt uit naar de resultaten.

67 % van mensen in armoede geeft aan dat mobiliteit een grote drempel vormt in de zoektocht naar werk. Ook vrijetijdsactiviteiten, boodschappen, medische zorg en familiebezoek lijden onder de beperkte mogelijkheid om zich te verplaatsen. Dat blijkt uit een onderzoek van Mobiel 21 en het Netwerk tegen Armoede in opdracht van Vlaams minister van Mobiliteit Hilde Crevits. Het onderzoek maakt deel uit van het actieprogramma 'Mobikansen - Duurzame mobiliteit voor mensen in armoede'. Mobikansen is een project om de mobiliteit van mensen in armoede te vergroten.

153 organisaties (verenigingen waar armen het woord nemen, OCMW's, CAW's, enz.) namen deel aan een online enquête om de noden en behoeften van mensen in armoede in kaart te brengen. Het onderzoek werd aangevuld met een tiental diepte-interviews, veel overlegrondes binnen het Netwerk tegen Armoede en een reeks individuele en collectieve gesprekken.

Wat de vervoermiddelen zelf betreft, gaan de meeste vragen van mensen in armoede over het gebruik van de bus (84 %), de trein (46 %), de fiets (41 %) en de auto (39 %). De helft van de vragen gaat over financiële aspecten (vb. 'Ik heb geld nodig voor de bus'), terwijl de andere helft van de vragen betrekking heeft op administratie (vb. 'Hoe vraag ik een abonnement aan'), informatie (vb. 'Ik begrijp de tijdstabel van de bus niet') of advies op maat (vb. 'Hoe moet ik naar ... gaan?').
De beperkte mogelijkheden om zich te verplaatsen, duwen mensen in armoede nog meer in de marge en dat heeft negatieve gevolgen voor hun welzijn en zelfbeeld. Mobikansen start dit voorjaar met 5 concrete demonstratieprojecten in Vlaanderen:

1. 'Er op Uit' in Erpe-Mere en omstraken (Oost-Vlaanderen), in samenwerking met Ommekeer: verbetering van deelname aan vrijetijdsactiviteiten in het kader van de Uitpas door een beter vervoersaanbod.
2. 'Beter Bereik' in Zarren (West-Vlaanderen), in samenwerking met 't Schoederkloptje: aanpakken van vervoersarmoede in de Westhoek met focus op de (bel)bus en de mindermobielencentrale (MMC).
3. 'Meer OV en MMC' in Houthalen-Helchteren (Limburg) in samenwerking met Warm Hart: verbeteren en stimuleren van deelname aan het openbaar vervoer via vorming en informatie.
4. 'Voluit voor fietsen' in Deurne-Noord (Antwerpen), in samenwerking met Recht-Op: uitbreiden en structureel verankeren van lopende en succesvolle fietsinitiatieven aangevuld met themawerking rond mobiliteit en gezondheid.
5. 'De weg naar werk' in Brugge (West-Vlaanderen), in samenwerking met Wieder: verhoging van de kansen op de arbeidsmarkt voor mensen in armoede door een verbeterde mobiliteit van en naar het werk (alle vervoersmodi).

De demonstratieprojecten starten in het voorjaar van 2013 en zullen gemiddeld anderhalf jaar duren. In het voorjaar van 2014 zulen de eerste resultaten beschikbaar zijn.

De VDAB heeft plannen om tientallen werkwinkels te sluiten. Dat blijkt uit het antwoord van Vlaams minister van Werk Philippe Muyters op een parlementaire vraag van Lydia Peeters (Open VLD). Werkwinkels zijn laagdrempelige contactpunten waar net de meest kwetsbare groepen (mensen in armoede, kortgeschoolden, langdurig werkzoekenden, anderstaligen, ...), die heel moeilijk toegang vinden tot de arbeidsmarkt, vaak een beroep op doen. Het plan om daar zwaar in te snoeien, zal net die groep het zwaarst treffen. Het Netwerk tegen Armoede vindt dergelijke besparingsmaatregel onbegrijpelijk in een tijd waarin men het voortdurend heeft over activering. De sluiting van de werkwinkels zou gecompenseerd worden met nieuwe ondersteuningsvormen via sociale media, videogesprekken en skypesessies en door meer in te zetten op het elektronisch dossier 'Mijn Loopbaan'. Daarmee gaat men helemaal voorbij aan de digitale kloof die heel wat mensen in armoede nog ervaren. Ze hebben vaak geen internetaansluiting of deftige computer, en/of missen de vaardigheden om hier mee te werken.

De sluiting van werkwinkels zal de zoektocht naar werk nog meer bemoeilijken dan al het geval was, terwijl de activeringsdruk op langdurig werkzoekenden alsmaar toeneemt. Onbegrijpelijk dus. Het gaat nog maar om plannen. Er is nog niets beslist, stelt de VDAB uitdrukkelijk. Het Netwerk tegen Armoede vraagt dan ook dat deze zoveelste besparing op kap van de meest kwetsbaren ingetrokken wordt.

Lees hier het artikel in Het Belang van Limburg.